ਤਾਤੀ ਵਾਉ ਨ ਲਗਈ — ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ ਸਹਿਤ

ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਅੰਗ 819 ’ਤੇ ਦਰਜ ਇਸ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸ਼ੁਕਰਾਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਅੰਗ 819ਰਾਗੁ ਬਿਲਾਵਲGuru Arjan Dev Ji

🙏 ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਜਾਂ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਸਿਰ ਢਕਦੇ ਹਨ।

ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥

bilaaval mahalaa panjavaa ||

Bilaaval, Fifth Mehla:

ਤਾਤੀ ਵਾਉ ਨ ਲਗਈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਸਰਣਾਈ ॥

taatee vaau na lagiee paarabraham saranaiee ||

ਹੇ ਭਾਈ! ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਰਨ ਪਿਆਂ (ਵਿਆਧੀਆਂ ਦਾ) ਸੇਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ।

ਚਉਗਿਰਦ ਹਮਾਰੈ ਰਾਮ ਕਾਰ ਦੁਖੁ ਲਗੈ ਨ ਭਾਈ ॥੧॥

chaugiradh hamaarai raam kaar dhukh lagai na bhaiee ||1||

ਹੇ ਭਾਈ! ਅਸਾਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ (ਮਾਨੋ) ਇਕ ਲਕੀਰ ਹੈ (ਜਿਸ ਦੀ ਬਰਕਤਿ ਨਾਲ) ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਪੋਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ।੧।

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਭੇਟਿਆ ਜਿਨਿ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ॥

satigur pooraa bheTiaa jin banat banaiee ||

ਹੇ ਭਾਈ! ਜਿਸ ਗੁਰੂ ਨੇ (ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ-ਦਵਾਈ ਦੇ ਕੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ) ਵਿਓਂਤ ਬਣਾ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਗੁਰੂ (ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ) ਮਿਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਅਉਖਧੁ ਦੀਆ ਏਕਾ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

raam naam aaukhadh dheeaa ekaa liv laiee ||1|| rahaau ||

ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ-ਦਵਾਈ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਚ ਸੁਰਤਿ ਜੋੜੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ।੧।ਰਹਾਉ।

ਰਾਖਿ ਲੀਏ ਤਿਨਿ ਰਖਨਹਾਰਿ ਸਭ ਬਿਆਧਿ ਮਿਟਾਈ ॥

raakh le'ee tin rakhanahaar sabh biaadh miTaiee ||

ਹੇ ਨਾਨਕ! ਆਖ—(ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਮਿਲ ਪਿਆ ਉਸ ਨੂੰ) ਉਸ ਰੱਖਣਹਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਬਚਾ ਲਿਆ, (ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ) ਹਰੇਕ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ,

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਕਿਰਪਾ ਭਈ ਪ੍ਰਭ ਭਏ ਸਹਾਈ ॥੨॥੧੫॥੭੯॥

kahu naanak kirapaa bhiee prabh bhe sahaiee ||2||15||79||

ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਉਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੋ ਗਈ, ਪ੍ਰਭੂ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਦਦਗਾਰ ਬਣ ਗਿਆ ।੨।੧੫।੭੯।

🛡️ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕੀ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ

ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਫ਼ਰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਰਮ ਹਵਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੂਹ ਸਕਦੀ। ਇਹ ਇਉਂ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਨੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਘੇਰਾ ਖਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਦੁੱਖ ਨੇੜੇ ਨਾ ਆ ਸਕੇ।

ਗੁਰੂ ਜੀ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼ ਪੂਰੇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾਮ, ਭਾਵ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਮ, ਦੀ ਦਵਾਈ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਰੱਖਣਹਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਹਰ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਮਿਹਰ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਸਹਾਰਾ ਅਤੇ ਆਸਰਾ ਬਣਿਆ ਹੈ।

ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਸੁਨੇਹਾ ਸਿੱਧਾ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਨੂੰ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵਸਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ’ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਡਰ ਵਿੱਚ ਜੀਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਰਤਾਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

🙏 ਸਿੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਕਦੋਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਜਾਂ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿੱਖ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਦੋਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਜਾਂ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਬਿਮਾਰ ਹੋਣ, ਸਫ਼ਰ ’ਤੇ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਹ ਫ਼ਿਕਰਮੰਦ ਜਾਂ ਡਰੇ ਹੋਏ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ। ਮਾਪੇ ਅਕਸਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਵਜੋਂ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਕੀਰਤਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿੱਖ ਔਖਾ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ੁਕਰਾਨੇ ਵਜੋਂ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਹਨ।

📜 ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੀ ਸਾਖੀ

ਸਿੱਖ ਪਰੰਪਰਾ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਸਪੁੱਤਰ, ਗੁਰੂ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ, ਦੇ ਬਚਪਨ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਜੀ ਅਜੇ ਛੋਟੇ ਬਾਲਕ ਸਨ, ਉਹ ਚੇਚਕ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਦਾ ਫ਼ਿਕਰ ਹੋ ਗਿਆ।

ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਘਬਰਾਏ ਨਹੀਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ’ਤੇ ਪੂਰਾ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਸੰਗਤ ਅਰਦਾਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਰਹੇ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਬਾਲਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਇਸ ਵਰਗੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਕਰਾਨਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਤੱਤੀ ਹਵਾ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੀ ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਹੈ।

← ਅਰਥਾਂ ਸਹਿਤ ਸ਼ਬਦ