ਬਾਲ ਸਭਾ

ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸਿੱਖਣ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ: ਕੁਇਜ਼, ਗੁਰਮੁਖੀ ਅੱਖਰ, ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਰੰਗ ਭਰਨਾ।

ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ: ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ “ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦਾ ਤਖ਼ਤ”, ਜਿਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਗੁਰੂ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੇ ਕੀਤੀ। ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤਖ਼ਤ।
ਅੰਗ: ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦਾ ਪੰਨਾ (ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸਰੀਰ ਦਾ “ਹਿੱਸਾ”)।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ: ਪਤਾਸਿਆਂ ਅਤੇ ਬਾਣੀ ਦੇ ਪਾਠ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ, ਜੋ ਸਿੱਖ ਦੇ ਖ਼ਾਲਸਾ ਪੰਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਛਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਰਦਾਸ: ਦੀਵਾਨ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਬੇਨਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਦੇ ਭਲੇ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਹੀਦ: ਉਹ ਜੋ ਸੱਚ ਅਤੇ ਹੱਕ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦੇਵੇ।
ਸੰਗਤ: ਅਰਦਾਸ ਅਤੇ ਬੰਦਗੀ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ।
ਸਿੰਘ: ਸਿੱਖ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਨਾਂ। ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਸ਼ੇਰ”।
ਸੇਵਾ: ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਸੇਵਾ — ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਚਾਹੇ ਬਿਨਾਂ ਮਦਦ ਕਰਨਾ।
ਕੀਰਤਨ: ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਗਾਉਣਾ।
ਕੌਰ: ਸਿੱਖ ਬੀਬੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਨਾਂ। ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ”।
ਖੰਡਾ: ਸਿੱਖ ਨਿਸ਼ਾਨ: ਦੋਧਾਰਾ ਖੰਡਾ, ਇੱਕ ਗੋਲ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਦੋ ਮੁੜੀਆਂ ਕਿਰਪਾਨਾਂ।
ਖ਼ਾਲਸਾ: ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਛਕਣ ਵਾਲੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਪੰਥ। ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਸ਼ੁੱਧ”।
ਗੁਰਦੁਆਰਾ: ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਧਾਰਮਿਕ ਅਸਥਾਨ। ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਗੁਰੂ ਦਾ ਦੁਆਰਾ”।
ਗੁਰਪੁਰਬ: ਕਿਸੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਘਟਨਾ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਦਿਹਾੜਾ।
ਗੁਰਬਾਣੀ: ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਬਾਣੀ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ।
ਗੁਰਮੁਖੀ: ਉਹ ਲਿਪੀ (ਵਰਣਮਾਲਾ) ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਲਿਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗ੍ਰੰਥੀ: ਉਹ ਸਿੰਘ ਜਾਂ ਸਿੰਘਣੀ ਜੋ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਚੌਰ ਸਾਹਿਬ: ਸਤਿਕਾਰ ਵਜੋਂ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਉੱਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਚੌਰ।
ਦਸਤਾਰ: ਪੱਗ।
ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਾਹਿਬ: ਹਰ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਬਾਹਰ ਝੂਲਣ ਵਾਲਾ ਸਿੱਖ ਝੰਡਾ।
ਪੰਜ ਪਿਆਰੇ: ਪੰਜ ਪਿਆਰੇ — ਖ਼ਾਲਸੇ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪੰਜ ਮੈਂਬਰ।
ਪੰਜਾਬ: “ਪੰਜ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ” — ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੀ ਜਨਮ-ਭੂਮੀ।
ਮਿਸਲ: 1700ਵਿਆਂ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖ ਜਥਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜਿਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਸਰਦਾਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਲੰਗਰ: ਹਰ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚ ਮੁਫ਼ਤ ਸਾਂਝੀ ਰਸੋਈ।
ਵਾਹਿਗੁਰੂ: ਪਰਮਾਤਮਾ ਲਈ ਸਿੱਖ ਨਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਅਸਚਰਜ ਪ੍ਰਭੂ”।