ਬਿਲਾਵਲੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥
बिलावलु महला ५ ॥
bilaaval mahalaa panjavaa ||
Bilaaval, Fifth Mehla:
ਤਾਤੀ ਵਾਉ ਨ ਲਗਈ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਸਰਣਾਈ ॥
ताती वाउ न लगई पारब्रहम सरणाई ॥
taatee vaau na lagiee paarabraham saranaiee ||
हे भाई ! परमात्मा की शरण पड़ने से (व्याधियों का) सेक नहीं लगता।
ਚਉਗਿਰਦ ਹਮਾਰੈ ਰਾਮ ਕਾਰ ਦੁਖੁ ਲਗੈ ਨ ਭਾਈ ॥੧॥
चउगिरद हमारै राम कार दुखु लगै न भाई ॥१॥
chaugiradh hamaarai raam kaar dhukh lagai na bhaiee ||1||
हे भाई ! हम जीवों के चारों तरफ परमात्मा का नाम (मानो) एक लकीर है (जिसकी बरकति से) कोई दुख छू नहीं सकता। 1।
ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਭੇਟਿਆ ਜਿਨਿ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ॥
सतिगुरु पूरा भेटिआ जिनि बणत बणाई ॥
satigur pooraa bheTiaa jin banat banaiee ||
हे भाई ! जिस गुरू ने (परमात्मा का नाम-दवा दे के जीवों के रोग दूर करने की) बिउंत बना रखी है।
ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਅਉਖਧੁ ਦੀਆ ਏਕਾ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
राम नामु अउखधु दीआ एका लिव लाई ॥१॥ रहाउ ॥
raam naam aaukhadh dheeaa ekaa liv laiee ||1|| rahaau ||
वह पूरा गुरू (जिस मनुष्य को) मिल जाता है और परमात्मा का नाम दवाई देता है। वह मनुष्य सदा परमात्मा में सुरति जोड़े रखता है। 1। रहाउ।
ਰਾਖਿ ਲੀਏ ਤਿਨਿ ਰਖਨਹਾਰਿ ਸਭ ਬਿਆਧਿ ਮਿਟਾਈ ॥
राखि लीए तिनि रखनहारि सभ बिआधि मिटाई ॥
raakh le'ee tin rakhanahaar sabh biaadh miTaiee ||
हे नानक ! कह- (जिस मनुष्य को गुरू मिल गया उसको) उस रखवाले प्रभू ने बचा लिया। (उसके अंदर से) हरेक रोग दूर कर दिया।
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਕਿਰਪਾ ਭਈ ਪ੍ਰਭ ਭਏ ਸਹਾਈ ॥੨॥੧੫॥੭੯॥
कहु नानक किरपा भई प्रभ भए सहाई ॥२॥१५॥७९॥
kahu naanak kirapaa bhiee prabh bhe sahaiee ||2||15||79||
उस मनुष्य पर प्रभू की कृपा हो गई। प्रभू उस मनुष्य का मददगार बन गया। 2। 15। 79।