ਅਬ ਹਮ ਚਲੀ ਠਾਕੁਰ ਪਹਿ ਹਾਰਿ — ਸ਼ਬਦ ਅਰਥ ਸਹਿਤ

ਅਬ ਹਮ ਚਲੀ ਠਾਕੁਰ ਪਹਿ ਹਾਰਿ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਦਾ ਰਾਗ ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਿਆ ਸ਼ਬਦ ਹੈ, ਜੋ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਅੰਗ 527 ’ਤੇ ਦਰਜ ਹੈ। ਇਹ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਦਿਲੋਂ ਨਿਕਲੀ ਅਰਦਾਸ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ’ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

ਅੰਗ 527ਰਾਗੁ ਦੇਵਗੰਧਾਰੀGuru Raam Daas Ji

🙏 ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਜਾਂ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਸਿਰ ਢਕਦੇ ਹਨ।

ਦੇਵਗੰਧਾਰੀ ॥

dhevaga(n)dhaaree ||

Dayv-Gandhaaree:

ਅਬ ਹਮ ਚਲੀ ਠਾਕੁਰ ਪਹਿ ਹਾਰਿ ॥

ab ham chalee Thaakur peh haar ||

ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਆਸਰੇ ਛੱਡ ਕੇ ਮਾਲਕ-ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਰਨ ਆ ਗਈ ਹਾਂ ।

ਜਬ ਹਮ ਸਰਣਿ ਪ੍ਰਭੂ ਕੀ ਆਈ ਰਾਖੁ ਪ੍ਰਭੂ ਭਾਵੈ ਮਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

jab ham saran prabhoo kee aaiee raakh prabhoo bhaavai maar ||1|| rahaau ||

ਜਦੋਂ ਹੁਣ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਰਨ ਆ ਗਈ ਹਾਂ, ਚਾਹੇ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖ ਚਾਹੇ ਮਾਰ (ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਰਜ਼ਾ ਹੈ ਮੈਨੂੰ ਉਸੇ ਹਾਲ ਰੱਖ) ।

ਲੋਕਨ ਕੀ ਚਤੁਰਾਈ ਉਪਮਾ ਤੇ ਬੈਸੰਤਰਿ ਜਾਰਿ ॥

lokan kee chaturaiee upamaa te baisa(n)tar jaar ||

ਦੁਨੀਆ ਵਾਲੀ ਸਿਆਣਪ, ਤੇ, ਦੁਨੀਆ ਵਾਲੀ ਵਡਿਆਈ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ।

ਕੋਈ ਭਲਾ ਕਹਉ ਭਾਵੈ ਬੁਰਾ ਕਹਉ ਹਮ ਤਨੁ ਦੀਓ ਹੈ ਢਾਰਿ ॥੧॥

koiee bhalaa kahau bhaavai buraa kahau ham tan dheeo hai ddaar ||1||

ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਆਖੇ ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਮੰਦਾ ਆਖੇ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ (ਠਾਕੁਰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ) ਭੇਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ।੧।

ਜੋ ਆਵਤ ਸਰਣਿ ਠਾਕੁਰ ਪ੍ਰਭੁ ਤੁਮਰੀ ਤਿਸੁ ਰਾਖਹੁ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥

jo aavat saran Thaakur prabh tumaree tis raakhahu kirapaa dhaar ||

ਹੇ ਮਾਲਕ! ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਜੇਹੜਾ ਭੀ ਕੋਈ (ਵਡ-ਭਾਗੀ) ਤੇਰੀ ਸਰਨ ਆ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਮੇਹਰ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ।

ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਤੁਮਾਰੀ ਹਰਿ ਜੀਉ ਰਾਖਹੁ ਲਾਜ ਮੁਰਾਰਿ ॥੨॥੪॥

jan naanak saran tumaaree har jeeau raakhahu laaj muraar ||2||4||

ਹੇ ਦਾਸ ਨਾਨਕ! (ਆਖ—) ਹੇ ਹਰੀ ਜੀ! ਹੇ ਮੁਰਾਰੀ! ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਰੱਖ ।੨।੪।

📖 ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕੀ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ

ਭਗਤ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਕੇ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਥੱਕ-ਹਾਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਭਾਣੇ ’ਤੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸ਼ਰਤ ਦੇ ਪੂਰਾ ਸਮਰਪਣ ਹੈ।

ਭਗਤ ਨੇ ਦੁਨਿਆਵੀ ਚਤੁਰਾਈ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵਡਿਆਈ ਪਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਕਹੇ ਜਾਂ ਕੋਈ ਮਾੜਾ, ਹੁਣ ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤਨ ਅਤੇ ਮਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਸ਼ਬਦ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਜੋ ਵੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਿਮਾਣਾ ਦਾਸ ਪ੍ਰਭੂ ਅੱਗੇ ਆਪਣੀ ਲਾਜ ਰੱਖਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਉਦੋਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਹਉਮੈ ਨੂੰ ਅਤੇ ਇਸ ਚਿੰਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਦੂਜੇ ਕੀ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।

🎶 ਸਿੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਕਦੋਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਜਾਂ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ

ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਅਕਸਰ ਕੀਰਤਨ ਵਿੱਚ ਨਰਮ ਅਤੇ ਨਿਮਰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿੱਖ ਔਖੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਮੁੱਕਦੀਆਂ ਜਾਪਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਰਦਾਸ ਵਿੱਚ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਮੰਗਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਨਿਮਰਤਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਜੋਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਸੱਚੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਸਦਾ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹੈ।

← ਅਰਥਾਂ ਸਹਿਤ ਸ਼ਬਦ