ਬਹੁਤ ਜਨਮ ਬਿਛੁਰੇ ਥੇ ਮਾਧਉ — ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਲਈ ਤਾਂਘ
ਰਾਗ ਧਨਾਸਰੀ ਦੇ ਇਸ ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਕੋਮਲ ਸ਼ਬਦ ਵਿੱਚ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਡੂੰਘੀ ਤਾਂਘ ਨਾਲ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
🙏 ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਜਾਂ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਸਿਰ ਢਕਦੇ ਹਨ।
ਧਨਾਸਰੀ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਕੀ
dhanaasaree bhagat ravidhaas jee kee
Dhanaasaree, Devotee Ravi Daas Jee:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਹਮ ਸਰਿ ਦੀਨੁ ਦਇਆਲੁ ਨ ਤੁਮ ਸਰਿ ਅਬ ਪਤੀਆਰੁ ਕਿਆ ਕੀਜੈ ॥
ham sar dheen dhiaal na tum sar ab pateeaar kiaa keejai ||
(ਹੇ ਮਾਧੋ!) ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਨਿਮਾਣਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ, ਤੇਰੇ, ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, (ਮੇਰੀ ਕੰਗਾਲਤਾ ਦਾ) ਹੁਣ ਹੋਰ ਪਰਤਾਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ।
ਬਚਨੀ ਤੋਰ ਮੋਰ ਮਨੁ ਮਾਨੈ ਜਨ ਕਉ ਪੂਰਨੁ ਦੀਜੈ ॥੧॥
bachanee tor mor man maanai jan kau pooran dheejai ||1||
(ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਰਾਮ!) ਮੈਨੂੰ ਦਾਸ ਨੂੰ ਇਹ ਪੂਰਨ ਸਿਦਕ ਬਖ਼ਸ਼ ਕਿ ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿਚ ਪਰਚ ਜਾਇਆ ਕਰੇ ।੧।
ਹਉ ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਉ ਰਮਈਆ ਕਾਰਨੇ ॥
hau bal bal jaau ramieeaa kaarane ||
ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਰਾਮ! ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਸਦਾ ਸਦਕੇ ਹਾਂ
ਕਾਰਨ ਕਵਨ ਅਬੋਲ ॥ ਰਹਾਉ ॥
kaaran kavan abol || rahaau ||
ਤੂੰ ਕਿਸ ਗੱਲੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ? ।ਰਹਾਉ।
ਬਹੁਤ ਜਨਮ ਬਿਛੁਰੇ ਥੇ ਮਾਧਉ ਇਹੁ ਜਨਮੁ ਤੁਮੑਾਰੇ ਲੇਖੇ ॥
bahut janam bichhure the maadhau ih janam tum(h)aare lekhe ||
ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਵਿਛੁੜਿਆ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ (ਮਿਹਰ ਕਰ, ਮੇਰਾ) ਇਹ ਜਨਮ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਬੀਤੇ
ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਆਸ ਲਗਿ ਜੀਵਉ ਚਿਰ ਭਇਓ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖੇ ॥੨॥੧॥
keh ravidhaas aas lag jeevau chir bhio dharasan dhekhe ||2||1||
ਰਵਿਦਾਸ ਆਖਦਾ ਹੈ—ਹੇ ਮਾਧੋ! ; ਤੇਰਾ ਦੀਦਾਰ ਕੀਤਿਆਂ ਬੜਾ ਚਿਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, (ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ) ਆਸ ਵਿਚ ਹੀ ਮੈਂ ਜੀਊਂਦਾ ਹਾਂ ।੨।੧।
💡 ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕੀ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ
ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਜਿੰਨਾ ਬੇਸਹਾਰਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜਿੰਨਾ ਦਇਆਲੂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਪਰਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਇੱਕੋ ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤੀਜ ਜਾਵੇ।
ਕੇਂਦਰੀ ਤੁਕ (ਰਹਾਉ) ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਦਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਚੁੱਪ ਕਿਉਂ ਹੈ।
ਫਿਰ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਮੂਲ ਭਾਵ ਆਉਂਦਾ ਹੈ: ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੋਂ ਵਿਛੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਇਹ ਜਨਮ ਉਸ ਦੇ ਲੇਖੇ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਆਸ ਦੇ ਆਸਰੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਇਆਂ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਬੀਤ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮਨੁੱਖਾ ਜੀਵਨ ਨਿਮਰ ਪਿਆਰ ਰਾਹੀਂ ਮੁੜ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਦਾ ਇੱਕ ਕੀਮਤੀ ਮੌਕਾ ਹੈ।
🎶 ਸਿੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਕਦੋਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਜਾਂ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ
ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕੀਰਤਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਕੋਮਲ, ਤਾਂਘ ਭਰੇ ਭਾਵ ਕਾਰਨ ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਗੀ ਸਿੰਘਾਂ ਦਾ ਮਨਪਸੰਦ ਸ਼ਬਦ ਹੈ। ਇਹ ਅਕਸਰ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਦਿਹਾੜੇ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆਂ ਅਤੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਅੰਗ 694 ’ਤੇ, ਰਾਗ ਧਨਾਸਰੀ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ।