ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥
धनासरी महला ४ ॥
dhanaasaree mahalaa chauthhaa ||
Dhanaasaree, Fourth Mehla:
ਇਛਾ ਪੂਰਕੁ ਸਰਬ ਸੁਖਦਾਤਾ ਹਰਿ ਜਾ ਕੈ ਵਸਿ ਹੈ ਕਾਮਧੇਨਾ ॥
इछा पूरकु सरब सुखदाता हरि जा कै वसि है कामधेना ॥
eichhaa poorak sarab sukhadhaataa har jaa kai vas hai kaamadhenaa ||
हे मेरी जिंदे ! जो हरी सारी ही कामनाएं पूरी करने वाला है।जो सारे ही सुख देने वाला है।जिसके वश में (स्वर्ग में रहने वाली समझी गई) कामधेनु है
ਸੋ ਐਸਾ ਹਰਿ ਧਿਆਈਐ ਮੇਰੇ ਜੀਅੜੇ ਤਾ ਸਰਬ ਸੁਖ ਪਾਵਹਿ ਮੇਰੇ ਮਨਾ ॥੧॥
सो ऐसा हरि धिआईऐ मेरे जीअड़े ता सरब सुख पावहि मेरे मना ॥१॥
so aaisaa har dhiaaieeaai mere jeeaRe taa sarab sukh paaveh mere manaa ||1||
उस ऐसी स्मर्था वाले परमात्मा का सिमरन करना चाहिए।हे मेरे मन ! (जब तू परमात्मा का सिमरन करेगा) तब सारे सुख हासिल कर लेगा। 1।
ਜਪਿ ਮਨ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ॥
जपि मन सति नामु सदा सति नामु ॥
jap man sat naam sadhaa sat naam ||
हे मन ! सदा स्थिर प्रभू का नाम सदा जपा कर।
ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਮੁਖ ਊਜਲ ਹੋਈ ਹੈ ਨਿਤ ਧਿਆਈਐ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥
हलति पलति मुख ऊजल होई है नित धिआईऐ हरि पुरखु निरंजना ॥ रहाउ ॥
halat palat mukh uoojal hoiee hai nit dhiaaieeaai har purakh nira(n)janaa || rahaau ||
हे भाई ! सर्व-व्यापक निर्लिप हरी का सदा ध्यान धरना चाहिए।(इस तरह) लोक-परलोक में इज्जत कमा ली जाती है।रहाउ।
ਜਹ ਹਰਿ ਸਿਮਰਨੁ ਭਇਆ ਤਹ ਉਪਾਧਿ ਗਤੁ ਕੀਨੀ ਵਡਭਾਗੀ ਹਰਿ ਜਪਨਾ ॥
जह हरि सिमरनु भइआ तह उपाधि गतु कीनी वडभागी हरि जपना ॥
jeh har simaran bhiaa teh upaadh gat keenee vaddabhaagee har japanaa ||
हे भाई ! जिस हृदय में परमात्मा की भक्ति होती है उसमें से हरेक किस्म का झगड़ा-बखेड़ा निकल जाता है।(फिर भी) बहुत भाग्य से ही परमात्मा का भजन हो सकता है।
ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਗੁਰਿ ਇਹ ਮਤਿ ਦੀਨੀ ਜਪਿ ਹਰਿ ਭਵਜਲੁ ਤਰਨਾ ॥੨॥੬॥੧੨॥
जन नानक कउ गुरि इह मति दीनी जपि हरि भवजलु तरना ॥२॥६॥१२॥
jan naanak kau gur ieh mat dheenee jap har bhavajal taranaa ||2||6||12||
हे भाई ! दास नानक को (तो) गुरू ने ये समझ दी है कि परमात्मा का नाम जप के संसार समुंद्र से पार लांघ जाना है। 2। 6। 12।