ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੨ ਚਉਪਦੇ
सोरठि महला ५ घरु २ चउपदे
soraTh mahalaa panjavaa ghar doojaa chaupadhe
Sorat'h, Fifth Mehla, Second House, Chau-Padhay:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ੴ सतिगुर प्रसादि ॥
ikOankaar satigur prasaadh ||
One Universal Creator God. By The Grace Of The True Guru:
ਏਕੁ ਪਿਤਾ ਏਕਸ ਕੇ ਹਮ ਬਾਰਿਕ ਤੂ ਮੇਰਾ ਗੁਰ ਹਾਈ ॥
एकु पिता एकस के हम बारिक तू मेरा गुर हाई ॥
ek pitaa ekas ke ham baarik too meraa gur haiee ||
हे मित्र ! (हमारा) एक ही प्रभू पिता है।हम एक ही प्रभू-पिता के बच्चे हैं।(फिर। ) तू मेरा गुरभाई (भी) है।
ਸੁਣਿ ਮੀਤਾ ਜੀਉ ਹਮਾਰਾ ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਸੀ ਹਰਿ ਦਰਸਨੁ ਦੇਹੁ ਦਿਖਾਈ ॥੧॥
सुणि मीता जीउ हमारा बलि बलि जासी हरि दरसनु देहु दिखाई ॥१॥
sun meetaa jeeau hamaaraa bal bal jaasee har dharasan dheh dhikhaiee ||1||
मुझे परमात्मा के दर्शन करवा दे।मेरे प्राण तुझसे बारंबार सदके जाया करेंगे। 1।
ਸੁਣਿ ਮੀਤਾ ਧੂਰੀ ਕਉ ਬਲਿ ਜਾਈ ॥
सुणि मीता धूरी कउ बलि जाई ॥
sun meetaa dhooree kau bal jaiee ||
हे मित्र ! (मेरी विनती) सुन।मैं (तेरे चरणों की) धूड़ से कुर्बान जाता हूँ।
ਇਹੁ ਮਨੁ ਤੇਰਾ ਭਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥
इहु मनु तेरा भाई ॥ रहाउ ॥
eih man teraa bhaiee || rahaau ||
हे भाई ! (मैं अपना) ये मन तेरा (आज्ञाकारी बनाने को तैयार हूँ)।रहाउ।
ਪਾਵ ਮਲੋਵਾ ਮਲਿ ਮਲਿ ਧੋਵਾ ਇਹੁ ਮਨੁ ਤੈ ਕੂ ਦੇਸਾ ॥
पाव मलोवा मलि मलि धोवा इहु मनु तै कू देसा ॥
paav malovaa mal mal dhovaa ih man tai koo dhesaa ||
हे मित्र ! मैं (तेरे दोनों) पैर मलूँगा।(इनको) मल-मल के धोऊँगा।मैं अपना ये मन तेरे हवाले कर दूँगा।
ਸੁਣਿ ਮੀਤਾ ਹਉ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ਆਇਆ ਪ੍ਰਭ ਮਿਲਉ ਦੇਹੁ ਉਪਦੇਸਾ ॥੨॥
सुणि मीता हउ तेरी सरणाई आइआ प्रभ मिलउ देहु उपदेसा ॥२॥
sun meetaa hau teree saranaiee aaiaa prabh milau dheh upadhesaa ||2||
हे मित्र ! (मेरी विनती) सुन।मैं तेरी शरण आया हूँ।मुझे (ऐसा) उपदेश दे (कि) मैं प्रभू को मिल सकूँ। 2।
ਮਾਨੁ ਨ ਕੀਜੈ ਸਰਣਿ ਪਰੀਜੈ ਕਰੈ ਸੁ ਭਲਾ ਮਨਾਈਐ ॥
मानु न कीजै सरणि परीजै करै सु भला मनाईऐ ॥
maan na keejai saran pareejai karai su bhalaa manaieeaai ||
(नोट।गुरमुख मिलाप की युक्ति बताता है)हे मित्र ! सुन।(किसी किस्म का) अहंकार नहीं करना चाहिए।जो कुछ परमात्मा कर रहा है।उसे भला करके मानना चाहिए।
ਸੁਣਿ ਮੀਤਾ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਨੁ ਅਰਪੀਜੈ ਇਉ ਦਰਸਨੁ ਹਰਿ ਜੀਉ ਪਾਈਐ ॥੩॥
सुणि मीता जीउ पिंडु सभु तनु अरपीजै इउ दरसनु हरि जीउ पाईऐ ॥३॥
sun meetaa jeeau pi(n)dd sabh tan arapeejai iau dharasan har jeeau paieeaai ||3||
ये जिंद और ये शरीर सब कुछ उसकी भेट कर देना चाहिए।इस तरह परमात्मा को पा लिया जाता है। 3।
ਭਇਓ ਅਨੁਗ੍ਰਹੁ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਸੰਤਨ ਕੈ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਹੈ ਮੀਠਾ ॥
भइओ अनुग्रहु प्रसादि संतन कै हरि नामा है मीठा ॥
bhio anugrahu prasaadh sa(n)tan kai har naamaa hai meeThaa ||
हे मित्र ! संत जनों की कृपा से (जिस मनुष्य पर प्रभू की) मेहर हो उसे परमात्मा का नाम प्यारा लगने लग जाता है।
ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਗੁਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ਸਭੁ ਅਕੁਲ ਨਿਰੰਜਨੁ ਡੀਠਾ ॥੪॥੧॥੧੨॥
जन नानक कउ गुरि किरपा धारी सभु अकुल निरंजनु डीठा ॥४॥१॥१२॥
jan naanak kau gur kirapaa dhaaree sabh akul nira(n)jan ddeeThaa ||4||1||12||
(हे मित्र !) दास नानक पर गुरू ने कृपा की तो (नानक को) हर जगह वह प्रभू दिखाई देने लगा।जिसका कोई विशेष कुल नहीं।जो माया के प्रभाव से परे है। 4। 1। 12।