रहरासि साहिब

ਵਾਜੇ ਤੇਰੇ ਨਾਦ ਅਨੇਕ ਅਸੰਖਾ ਕੇਤੇ ਤੇਰੇ ਵਾਵਣਹਾਰੇ ॥

वाजे तेरे नाद अनेक असंखा केते तेरे वावणहारे ॥

vaaje tere naadh anek asa(n)khaa kete tere vaavanahaare ||

ਕੇਤੇ ਤੇਰੇ ਰਾਗ ਪਰੀ ਸਿਉ ਕਹੀਅਹਿ ਕੇਤੇ ਤੇਰੇ ਗਾਵਣਹਾਰੇ ॥

केते तेरे राग परी सिउ कहीअहि केते तेरे गावणहारे ॥

kete tere raag paree siau kahe'eeh kete tere gaavanahaare ||

ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਪਵਣੁ ਪਾਣੀ ਬੈਸੰਤਰੁ ਗਾਵੈ ਰਾਜਾ ਧਰਮੁ ਦੁਆਰੇ ॥

गावनि तुधनो पवणु पाणी बैसंतरु गावै राजा धरमु दुआरे ॥

gaavan tudhano pavan paanee baisa(n)tar gaavai raajaa dharam dhuaare ||

ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਚਿਤੁ ਗੁਪਤੁ ਲਿਖਿ ਜਾਣਨਿ ਲਿਖਿ ਲਿਖਿ ਧਰਮੁ ਬੀਚਾਰੇ ॥

गावनि तुधनो चितु गुपतु लिखि जाणनि लिखि लिखि धरमु बीचारे ॥

gaavan tudhano chit gupat likh jaanan likh likh dharam beechaare ||

ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਈਸਰੁ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇਵੀ ਸੋਹਨਿ ਤੇਰੇ ਸਦਾ ਸਵਾਰੇ ॥

गावनि तुधनो ईसरु ब्रहमा देवी सोहनि तेरे सदा सवारे ॥

gaavan tudhano ieesar brahamaa dhevee sohan tere sadhaa savaare ||

ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਇੰਦ੍ਰ ਇੰਦ੍ਰਾਸਣਿ ਬੈਠੇ ਦੇਵਤਿਆ ਦਰਿ ਨਾਲੇ ॥

गावनि तुधनो इंद्र इंद्रासणि बैठे देवतिआ दरि नाले ॥

gaavan tudhano i(n)dhr i(n)dhraasan baiThe dhevatiaa dhar naale ||

ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਸਿਧ ਸਮਾਧੀ ਅੰਦਰਿ ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਸਾਧ ਬੀਚਾਰੇ ॥

गावनि तुधनो सिध समाधी अंदरि गावनि तुधनो साध बीचारे ॥

gaavan tudhano sidh samaadhee a(n)dhar gaavan tudhano saadh beechaare ||

ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਜਤੀ ਸਤੀ ਸੰਤੋਖੀ ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਵੀਰ ਕਰਾਰੇ ॥

गावनि तुधनो जती सती संतोखी गावनि तुधनो वीर करारे ॥

gaavan tudhano jatee satee sa(n)tokhee gaavan tudhano veer karaare ||

ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਪੰਡਿਤ ਪੜਨਿ ਰਖੀਸੁਰ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਵੇਦਾ ਨਾਲੇ ॥

गावनि तुधनो पंडित पड़नि रखीसुर जुगु जुगु वेदा नाले ॥

gaavan tudhano pa(n)ddit paRan rakheesur jug jug vedhaa naale ||

ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਮੋਹਣੀਆ ਮਨੁ ਮੋਹਨਿ ਸੁਰਗੁ ਮਛੁ ਪਇਆਲੇ ॥

गावनि तुधनो मोहणीआ मनु मोहनि सुरगु मछु पइआले ॥

gaavan tudhano mohaneeaa man mohan surag machh piaale ||

ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਰਤਨ ਉਪਾਏ ਤੇਰੇ ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨਾਲੇ ॥

गावनि तुधनो रतन उपाए तेरे अठसठि तीरथ नाले ॥

gaavan tudhano ratan upaae tere aThasaTh teerath naale ||

ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਜੋਧ ਮਹਾਬਲ ਸੂਰਾ ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਖਾਣੀ ਚਾਰੇ ॥

गावनि तुधनो जोध महाबल सूरा गावनि तुधनो खाणी चारे ॥

gaavan tudhano jodh mahaabal sooraa gaavan tudhano khaanee chaare ||

ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਖੰਡ ਮੰਡਲ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਰਖੇ ਤੇਰੇ ਧਾਰੇ ॥

गावनि तुधनो खंड मंडल ब्रहमंडा करि करि रखे तेरे धारे ॥

gaavan tudhano kha(n)dd ma(n)ddal brahama(n)ddaa kar kar rakhe tere dhaare ||

ਸੇਈ ਤੁਧਨੋ ਗਾਵਨਿ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵਨਿ ਰਤੇ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਰਸਾਲੇ ॥

सेई तुधनो गावनि जो तुधु भावनि रते तेरे भगत रसाले ॥

seiee tudhano gaavan jo tudh bhaavan rate tere bhagat rasaale ||

ਹੋਰਿ ਕੇਤੇ ਤੁਧਨੋ ਗਾਵਨਿ ਸੇ ਮੈ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਨਿ ਨਾਨਕੁ ਕਿਆ ਬੀਚਾਰੇ ॥

होरि केते तुधनो गावनि से मै चिति न आवनि नानकु किआ बीचारे ॥

hor kete tudhano gaavan se mai chit na aavan naanak kiaa beechaare ||

ਸੋਈ ਸੋਈ ਸਦਾ ਸਚੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸਾਚਾ ਸਾਚੀ ਨਾਈ ॥

सोई सोई सदा सचु साहिबु साचा साची नाई ॥

soiee soiee sadhaa sach saahib saachaa saachee naiee ||

ਹੈ ਭੀ ਹੋਸੀ ਜਾਇ ਨ ਜਾਸੀ ਰਚਨਾ ਜਿਨਿ ਰਚਾਈ ॥

है भी होसी जाइ न जासी रचना जिनि रचाई ॥

hai bhee hosee jai na jaasee rachanaa jin rachaiee ||

ਰੰਗੀ ਰੰਗੀ ਭਾਤੀ ਕਰਿ ਕਰਿ ਜਿਨਸੀ ਮਾਇਆ ਜਿਨਿ ਉਪਾਈ ॥

रंगी रंगी भाती करि करि जिनसी माइआ जिनि उपाई ॥

ra(n)gee ra(n)gee bhaatee kar kar jinasee maiaa jin upaiee ||

ਕਰਿ ਕਰਿ ਦੇਖੈ ਕੀਤਾ ਆਪਣਾ ਜਿਉ ਤਿਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ॥

करि करि देखै कीता आपणा जिउ तिस दी वडिआई ॥

kar kar dhekhai keetaa aapanaa jiau tis dhee vaddiaaiee ||

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਕਰਸੀ ਫਿਰਿ ਹੁਕਮੁ ਨ ਕਰਣਾ ਜਾਈ ॥

जो तिसु भावै सोई करसी फिरि हुकमु न करणा जाई ॥

jo tis bhaavai soiee karasee fir hukam na karanaa jaiee ||

ਸੋ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਸਾਹਾ ਪਤਿਸਾਹਿਬੁ ਨਾਨਕ ਰਹਣੁ ਰਜਾਈ ॥੧॥

सो पातिसाहु साहा पतिसाहिबु नानक रहणु रजाई ॥१॥

so paatisaahu saahaa patisaahib naanak rahan rajaiee ||1||

ਕੇਵਡੁ ਵਡਾ ਡੀਠਾ ਹੋਇ ॥

केवडु वडा डीठा होइ ॥

kevadd vaddaa ddeeThaa hoi ||

ਕੀਮਤਿ ਪਾਇ ਨ ਕਹਿਆ ਜਾਇ ॥

कीमति पाइ न कहिआ जाइ ॥

keemat pai na kahiaa jai ||

ਕਹਣੈ ਵਾਲੇ ਤੇਰੇ ਰਹੇ ਸਮਾਇ ॥੧॥

कहणै वाले तेरे रहे समाइ ॥१॥

kahanai vaale tere rahe samai ||1||

ਕੋਇ ਨ ਜਾਣੈ ਤੇਰਾ ਕੇਤਾ ਕੇਵਡੁ ਚੀਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

कोइ न जाणै तेरा केता केवडु चीरा ॥१॥ रहाउ ॥

koi na jaanai teraa ketaa kevadd cheeraa ||1|| rahaau ||

ਸਭਿ ਸੁਰਤੀ ਮਿਲਿ ਸੁਰਤਿ ਕਮਾਈ ॥

सभि सुरती मिलि सुरति कमाई ॥

sabh suratee mil surat kamaiee ||

ਸਭ ਕੀਮਤਿ ਮਿਲਿ ਕੀਮਤਿ ਪਾਈ ॥

सभ कीमति मिलि कीमति पाई ॥

sabh keemat mil keemat paiee ||

ਗਿਆਨੀ ਧਿਆਨੀ ਗੁਰ ਗੁਰਹਾਈ ॥

गिआनी धिआनी गुर गुरहाई ॥

giaanee dhiaanee gur gurahaiee ||

ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ਤੇਰੀ ਤਿਲੁ ਵਡਿਆਈ ॥੨॥

कहणु न जाई तेरी तिलु वडिआई ॥२॥

kahan na jaiee teree til vaddiaaiee ||2||

ਸਿਧਾ ਪੁਰਖਾ ਕੀਆ ਵਡਿਆਈਆ ॥

सिधा पुरखा कीआ वडिआईआ ॥

sidhaa purakhaa keeaa vaddiaaieeaa ||

ਤੁਧੁ ਵਿਣੁ ਸਿਧੀ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈਆ ॥

तुधु विणु सिधी किनै न पाईआ ॥

tudh vin sidhee kinai na paieeaa ||

ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਨਾਹੀ ਠਾਕਿ ਰਹਾਈਆ ॥੩॥

करमि मिलै नाही ठाकि रहाईआ ॥३॥

karam milai naahee Thaak rahaieeaa ||3||

ਸਿਫਤੀ ਭਰੇ ਤੇਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥

सिफती भरे तेरे भंडारा ॥

sifatee bhare tere bha(n)ddaaraa ||

ਜਿਸੁ ਤੂ ਦੇਹਿ ਤਿਸੈ ਕਿਆ ਚਾਰਾ ॥

जिसु तू देहि तिसै किआ चारा ॥

jis too dheh tisai kiaa chaaraa ||

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥੪॥੨॥

नानक सचु सवारणहारा ॥४॥२॥

naanak sach savaaranahaaraa ||4||2||

ਆਖਣਿ ਅਉਖਾ ਸਾਚਾ ਨਾਉ ॥

आखणि अउखा साचा नाउ ॥

aakhan aaukhaa saachaa naau ||

ਸਾਚੇ ਨਾਮ ਕੀ ਲਾਗੈ ਭੂਖ ॥

साचे नाम की लागै भूख ॥

saache naam kee laagai bhookh ||

ਉਤੁ ਭੂਖੈ ਖਾਇ ਚਲੀਅਹਿ ਦੂਖ ॥੧॥

उतु भूखै खाइ चलीअहि दूख ॥१॥

aut bhookhai khai chale'eeh dhookh ||1||

ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਾਚੈ ਨਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

साचा साहिबु साचै नाइ ॥१॥ रहाउ ॥

saachaa saahib saachai nai ||1|| rahaau ||

ਸਾਚੇ ਨਾਮ ਕੀ ਤਿਲੁ ਵਡਿਆਈ ॥

साचे नाम की तिलु वडिआई ॥

saache naam kee til vaddiaaiee ||

ਆਖਿ ਥਕੇ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥

आखि थके कीमति नही पाई ॥

aakh thake keemat nahee paiee ||

ਜੇ ਸਭਿ ਮਿਲਿ ਕੈ ਆਖਣ ਪਾਹਿ ॥

जे सभि मिलि कै आखण पाहि ॥

je sabh mil kai aakhan paeh ||

ਵਡਾ ਨ ਹੋਵੈ ਘਾਟਿ ਨ ਜਾਇ ॥੨॥

वडा न होवै घाटि न जाइ ॥२॥

vaddaa na hovai ghaaT na jai ||2||

ਦੇਦਾ ਰਹੈ ਨ ਚੂਕੈ ਭੋਗੁ ॥

देदा रहै न चूकै भोगु ॥

dhedhaa rahai na chookai bhog ||

ਗੁਣੁ ਏਹੋ ਹੋਰੁ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥

गुणु एहो होरु नाही कोइ ॥

gun eho hor naahee koi ||

ਨਾ ਕੋ ਹੋਆ ਨਾ ਕੋ ਹੋਇ ॥੩॥

ना को होआ ना को होइ ॥३॥

naa ko hoaa naa ko hoi ||3||

ਜਿਨਿ ਦਿਨੁ ਕਰਿ ਕੈ ਕੀਤੀ ਰਾਤਿ ॥

जिनि दिनु करि कै कीती राति ॥

jin dhin kar kai keetee raat ||

ਖਸਮੁ ਵਿਸਾਰਹਿ ਤੇ ਕਮਜਾਤਿ ॥

खसमु विसारहि ते कमजाति ॥

khasam visaareh te kamajaat ||

ਨਾਨਕ ਨਾਵੈ ਬਾਝੁ ਸਨਾਤਿ ॥੪॥੩॥

नानक नावै बाझु सनाति ॥४॥३॥

naanak naavai baajh sanaat ||4||3||

ਹਮ ਕੀਰੇ ਕਿਰਮ ਸਤਿਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ਕਰਿ ਦਇਆ ਨਾਮੁ ਪਰਗਾਸਿ ॥੧॥

हम कीरे किरम सतिगुर सरणाई करि दइआ नामु परगासि ॥१॥

ham keere kiram satigur saranaiee kar dhiaa naam paragaas ||1||

ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਾਨ ਸਖਾਈ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਹਮਰੀ ਰਹਰਾਸਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुरमति नामु मेरा प्रान सखाई हरि कीरति हमरी रहरासि ॥१॥ रहाउ ॥

gurmat naam meraa praan sakhaiee har keerat hamaree raharaas ||1|| rahaau ||

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸਹਿ ਮਿਲਿ ਸੰਗਤਿ ਗੁਣ ਪਰਗਾਸਿ ॥੨॥

हरि हरि नामु मिलै तृपतासहि मिलि संगति गुण परगासि ॥२॥

har har naam milai tirapataaseh mil sa(n)gat gun paragaas ||2||

ਜੋ ਸਤਿਗੁਰ ਸਰਣਿ ਸੰਗਤਿ ਨਹੀ ਆਏ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵੇ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਾਸਿ ॥੩॥

जो सतिगुर सरणि संगति नही आए धृगु जीवे धृगु जीवासि ॥३॥

jo satigur saran sa(n)gat nahee aae dhirag jeeve dhirag jeevaas ||3||

ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਸਤਸੰਗਤਿ ਜਿਤੁ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ਮਿਲਿ ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਪਰਗਾਸਿ ॥੪॥੪॥

धनु धंनु सतसंगति जितु हरि रसु पाइआ मिलि जन नानक नामु परगासि ॥४॥४॥

dhan dha(n)n satasa(n)gat jit har ras paiaa mil jan naanak naam paragaas ||4||4||

ਸੈਲ ਪਥਰ ਮਹਿ ਜੰਤ ਉਪਾਏ ਤਾ ਕਾ ਰਿਜਕੁ ਆਗੈ ਕਰਿ ਧਰਿਆ ॥੧॥

सैल पथर महि जंत उपाए ता का रिजकु आगै करि धरिआ ॥१॥

sail pathar meh ja(n)t upaae taa kaa rijak aagai kar dhariaa ||1||

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਸੂਕੇ ਕਾਸਟ ਹਰਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

गुर परसादि परम पदु पाइआ सूके कासट हरिआ ॥१॥ रहाउ ॥

gur parasaadh param padh paiaa sooke kaasaT hariaa ||1|| rahaau ||

ਜਨਨਿ ਪਿਤਾ ਲੋਕ ਸੁਤ ਬਨਿਤਾ ਕੋਇ ਨ ਕਿਸ ਕੀ ਧਰਿਆ ॥

जननि पिता लोक सुत बनिता कोइ न किस की धरिआ ॥

janan pitaa lok sut banitaa koi na kis kee dhariaa ||

ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹੇ ਠਾਕੁਰੁ ਕਾਹੇ ਮਨ ਭਉ ਕਰਿਆ ॥੨॥

सिरि सिरि रिजकु संबाहे ठाकुरु काहे मन भउ करिआ ॥२॥

sir sir rijak sa(n)baahe Thaakur kaahe man bhau kariaa ||2||

ਤਿਨ ਕਵਣੁ ਖਲਾਵੈ ਕਵਣੁ ਚੁਗਾਵੈ ਮਨ ਮਹਿ ਸਿਮਰਨੁ ਕਰਿਆ ॥੩॥

तिन कवणु खलावै कवणु चुगावै मन महि सिमरनु करिआ ॥३॥

tin kavan khalaavai kavan chugaavai man meh simaran kariaa ||3||

ਜਨ ਨਾਨਕ ਬਲਿ ਬਲਿ ਸਦ ਬਲਿ ਜਾਈਐ ਤੇਰਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਰਿਆ ॥੪॥੫॥

जन नानक बलि बलि सद बलि जाईऐ तेरा अंतु न पारावरिआ ॥४॥५॥

jan naanak bal bal sadh bal jaieeaai teraa a(n)t na paaraavariaa ||4||5||

ਸਭਿ ਧਿਆਵਹਿ ਸਭਿ ਧਿਆਵਹਿ ਤੁਧੁ ਜੀ ਹਰਿ ਸਚੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ॥

सभि धिआवहि सभि धिआवहि तुधु जी हरि सचे सिरजणहारा ॥

sabh dhiaaveh sabh dhiaaveh tudh jee har sache sirajanahaaraa ||

ਸਭਿ ਜੀਅ ਤੁਮਾਰੇ ਜੀ ਤੂੰ ਜੀਆ ਕਾ ਦਾਤਾਰਾ ॥

सभि जीअ तुमारे जी तूँ जीआ का दातारा ॥

sabh jeea tumaare jee too(n) jeeaa kaa dhaataaraa ||

ਹਰਿ ਧਿਆਵਹੁ ਸੰਤਹੁ ਜੀ ਸਭਿ ਦੂਖ ਵਿਸਾਰਣਹਾਰਾ ॥

हरि धिआवहु संतहु जी सभि दूख विसारणहारा ॥

har dhiaavahu sa(n)tahu jee sabh dhookh visaaranahaaraa ||

ਹਰਿ ਆਪੇ ਠਾਕੁਰੁ ਹਰਿ ਆਪੇ ਸੇਵਕੁ ਜੀ ਕਿਆ ਨਾਨਕ ਜੰਤ ਵਿਚਾਰਾ ॥੧॥

हरि आपे ठाकुरु हरि आपे सेवकु जी किआ नानक जंत विचारा ॥१॥

har aape Thaakur har aape sevak jee kiaa naanak ja(n)t vichaaraa ||1||

ਇਕਿ ਦਾਤੇ ਇਕਿ ਭੇਖਾਰੀ ਜੀ ਸਭਿ ਤੇਰੇ ਚੋਜ ਵਿਡਾਣਾ ॥

इकि दाते इकि भेखारी जी सभि तेरे चोज विडाणा ॥

eik dhaate ik bhekhaaree jee sabh tere choj viddaanaa ||

ਤੂੰ ਆਪੇ ਦਾਤਾ ਆਪੇ ਭੁਗਤਾ ਜੀ ਹਉ ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣਾ ॥

तूँ आपे दाता आपे भुगता जी हउ तुधु बिनु अवरु न जाणा ॥

too(n) aape dhaataa aape bhugataa jee hau tudh bin avar na jaanaa ||

ਤੂੰ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਬੇਅੰਤੁ ਬੇਅੰਤੁ ਜੀ ਤੇਰੇ ਕਿਆ ਗੁਣ ਆਖਿ ਵਖਾਣਾ ॥

तूँ पारब्रहमु बेअंतु बेअंतु जी तेरे किआ गुण आखि वखाणा ॥

too(n) paarabraham bea(n)t bea(n)t jee tere kiaa gun aakh vakhaanaa ||

ਜੋ ਸੇਵਹਿ ਜੋ ਸੇਵਹਿ ਤੁਧੁ ਜੀ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਤਿਨ ਕੁਰਬਾਣਾ ॥੨॥

जो सेवहि जो सेवहि तुधु जी जनु नानकु तिन कुरबाणा ॥२॥

jo seveh jo seveh tudh jee jan naanak tin kurabaanaa ||2||

ਸੇ ਮੁਕਤੁ ਸੇ ਮੁਕਤੁ ਭਏ ਜਿਨ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ਜੀ ਤਿਨ ਤੂਟੀ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ॥

से मुकतु से मुकतु भए जिन हरि धिआइआ जी तिन तूटी जम की फासी ॥

se mukat se mukat bhe jin har dhiaaiaa jee tin tooTee jam kee faasee ||

ਜਿਨ ਨਿਰਭਉ ਜਿਨ ਹਰਿ ਨਿਰਭਉ ਧਿਆਇਆ ਜੀ ਤਿਨ ਕਾ ਭਉ ਸਭੁ ਗਵਾਸੀ ॥

जिन निरभउ जिन हरि निरभउ धिआइआ जी तिन का भउ सभु गवासी ॥

jin nirabhau jin har nirabhau dhiaaiaa jee tin kaa bhau sabh gavaasee ||

ਜਿਨ ਸੇਵਿਆ ਜਿਨ ਸੇਵਿਆ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਜੀ ਤੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਰੂਪਿ ਸਮਾਸੀ ॥

जिन सेविआ जिन सेविआ मेरा हरि जी ते हरि हरि रूपि समासी ॥

jin seviaa jin seviaa meraa har jee te har har roop samaasee ||

ਸੇ ਧੰਨੁ ਸੇ ਧੰਨੁ ਜਿਨ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ਜੀ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਤਿਨ ਬਲਿ ਜਾਸੀ ॥੩॥

से धंनु से धंनु जिन हरि धिआइआ जी जनु नानकु तिन बलि जासी ॥३॥

se dha(n)n se dha(n)n jin har dhiaaiaa jee jan naanak tin bal jaasee ||3||

ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਸਲਾਹਨਿ ਤੁਧੁ ਜੀ ਹਰਿ ਅਨਿਕ ਅਨੇਕ ਅਨੰਤਾ ॥

तेरे भगत तेरे भगत सलाहनि तुधु जी हरि अनिक अनेक अनंता ॥

tere bhagat tere bhagat salaahan tudh jee har anik anek ana(n)taa ||

ਤੇਰੀ ਅਨਿਕ ਤੇਰੀ ਅਨਿਕ ਕਰਹਿ ਹਰਿ ਪੂਜਾ ਜੀ ਤਪੁ ਤਾਪਹਿ ਜਪਹਿ ਬੇਅੰਤਾ ॥

तेरी अनिक तेरी अनिक करहि हरि पूजा जी तपु तापहि जपहि बेअंता ॥

teree anik teree anik kareh har poojaa jee tap taapeh japeh bea(n)taa ||

ਤੇਰੇ ਅਨੇਕ ਤੇਰੇ ਅਨੇਕ ਪੜਹਿ ਬਹੁ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਜੀ ਕਰਿ ਕਿਰਿਆ ਖਟੁ ਕਰਮ ਕਰੰਤਾ ॥

तेरे अनेक तेरे अनेक पड़हि बहु सिमृति सासत जी करि किरिआ खटु करम करंता ॥

tere anek tere anek paReh bahu simirat saasat jee kar kiriaa khaT karam kara(n)taa ||

ਸੇ ਭਗਤ ਸੇ ਭਗਤ ਭਲੇ ਜਨ ਨਾਨਕ ਜੀ ਜੋ ਭਾਵਹਿ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਭਗਵੰਤਾ ॥੪॥

से भगत से भगत भले जन नानक जी जो भावहि मेरे हरि भगवंता ॥४॥

se bhagat se bhagat bhale jan naanak jee jo bhaaveh mere har bhagava(n)taa ||4||

ਤੂੰ ਜੁਗੁ ਜੁਗੁ ਏਕੋ ਸਦਾ ਸਦਾ ਤੂੰ ਏਕੋ ਜੀ ਤੂੰ ਨਿਹਚਲੁ ਕਰਤਾ ਸੋਈ ॥

तूँ जुगु जुगु एको सदा सदा तूँ एको जी तूँ निहचलु करता सोई ॥

too(n) jug jug eko sadhaa sadhaa too(n) eko jee too(n) nihachal karataa soiee ||

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਵਰਤੈ ਜੀ ਤੂੰ ਆਪੇ ਕਰਹਿ ਸੁ ਹੋਈ ॥

तुधु आपे भावै सोई वरतै जी तूँ आपे करहि सु होई ॥

tudh aape bhaavai soiee varatai jee too(n) aape kareh su hoiee ||

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਭ ਉਪਾਈ ਜੀ ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਸਿਰਜਿ ਸਭ ਗੋਈ ॥

तुधु आपे सृसटि सभ उपाई जी तुधु आपे सिरजि सभ गोई ॥

tudh aape sirasaT sabh upaiee jee tudh aape siraj sabh goiee ||

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਕਰਤੇ ਕੇ ਜੀ ਜੋ ਸਭਸੈ ਕਾ ਜਾਣੋਈ ॥੫॥੧॥

जनु नानकु गुण गावै करते के जी जो सभसै का जाणोई ॥५॥१॥

jan naanak gun gaavai karate ke jee jo sabhasai kaa jaanoiee ||5||1||

ਜੋ ਤਉ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਥੀਸੀ ਜੋ ਤੂੰ ਦੇਹਿ ਸੋਈ ਹਉ ਪਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

जो तउ भावै सोई थीसी जो तूँ देहि सोई हउ पाई ॥१॥ रहाउ ॥

jo tau bhaavai soiee theesee jo too(n) dheh soiee hau paiee ||1|| rahaau ||

ਸਭ ਤੇਰੀ ਤੂੰ ਸਭਨੀ ਧਿਆਇਆ ॥

सभ तेरी तूँ सभनी धिआइआ ॥

sabh teree too(n) sabhanee dhiaaiaa ||

ਜਿਸ ਨੋ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹਿ ਤਿਨਿ ਨਾਮ ਰਤਨੁ ਪਾਇਆ ॥

जिस नो कृपा करहि तिनि नाम रतनु पाइआ ॥

jis no kirapaa kareh tin naam ratan paiaa ||

ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਾਧਾ ਮਨਮੁਖਿ ਗਵਾਇਆ ॥

गुरमुखि लाधा मनमुखि गवाइआ ॥

gurmukh laadhaa manmukh gavaiaa ||

ਤੁਧੁ ਆਪਿ ਵਿਛੋੜਿਆ ਆਪਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧॥

तुधु आपि विछोड़िआ आपि मिलाइआ ॥१॥

tudh aap vichhoRiaa aap milaiaa ||1||

ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਦੂਜਾ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥

तुझ बिनु दूजा कोई नाहि ॥

tujh bin dhoojaa koiee naeh ||

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਤੇਰਾ ਖੇਲੁ ॥

जीअ जंत सभि तेरा खेलु ॥

jeea ja(n)t sabh teraa khel ||

ਵਿਜੋਗਿ ਮਿਲਿ ਵਿਛੁੜਿਆ ਸੰਜੋਗੀ ਮੇਲੁ ॥੨॥

विजोगि मिलि विछुड़िआ संजोगी मेलु ॥२॥

vijog mil vichhuRiaa sa(n)jogee mel ||2||

ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਦ ਹੀ ਆਖਿ ਵਖਾਣੈ ॥

हरि गुण सद ही आखि वखाणै ॥

har gun sadh hee aakh vakhaanai ||

ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥

जिनि हरि सेविआ तिनि सुखु पाइआ ॥

jin har seviaa tin sukh paiaa ||

ਸਹਜੇ ਹੀ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੩॥

सहजे ही हरि नामि समाइआ ॥३॥

sahaje hee har naam samaiaa ||3||

ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥

तुधु बिनु दूजा अवरु न कोइ ॥

tudh bin dhoojaa avar na koi ||

ਤੂ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖਹਿ ਜਾਣਹਿ ਸੋਇ ॥

तू करि करि वेखहि जाणहि सोइ ॥

too kar kar vekheh jaaneh soi ||

ਜਨ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੪॥੨॥

जन नानक गुरमुखि परगटु होइ ॥४॥२॥

jan naanak gurmukh paragaT hoi ||4||2||

ਪੰਕਜੁ ਮੋਹ ਪਗੁ ਨਹੀ ਚਾਲੈ ਹਮ ਦੇਖਾ ਤਹ ਡੂਬੀਅਲੇ ॥੧॥

पंकजु मोह पगु नही चालै हम देखा तह डूबीअले ॥१॥

pa(n)kaj moh pag nahee chaalai ham dhekhaa teh ddoobeeale ||1||

ਹਰਿ ਬਿਸਰਤ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਲਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

हरि बिसरत तेरे गुण गलिआ ॥१॥ रहाउ ॥

har bisarat tere gun galiaa ||1|| rahaau ||

ਨਾ ਹਉ ਜਤੀ ਸਤੀ ਨਹੀ ਪੜਿਆ ਮੂਰਖ ਮੁਗਧਾ ਜਨਮੁ ਭਇਆ ॥

ना हउ जती सती नही पड़िआ मूरख मुगधा जनमु भइआ ॥

naa hau jatee satee nahee paRiaa moorakh mugadhaa janam bhiaa ||

ਪ੍ਰਣਵਤਿ ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕੀ ਸਰਣਾ ਜਿਨ ਤੂ ਨਾਹੀ ਵੀਸਰਿਆ ॥੨॥੩॥

प्रणवति नानक तिन की सरणा जिन तू नाही वीसरिआ ॥२॥३॥

pranavat naanak tin kee saranaa jin too naahee veesariaa ||2||3||

ਗੋਬਿੰਦ ਮਿਲਣ ਕੀ ਇਹ ਤੇਰੀ ਬਰੀਆ ॥

गोबिंद मिलण की इह तेरी बरीआ ॥

gobi(n)dh milan kee ieh teree bareeaa ||

ਅਵਰਿ ਕਾਜ ਤੇਰੈ ਕਿਤੈ ਨ ਕਾਮ ॥

अवरि काज तेरै कितै न काम ॥

avar kaaj terai kitai na kaam ||

ਮਿਲੁ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਭਜੁ ਕੇਵਲ ਨਾਮ ॥੧॥

मिलु साधसंगति भजु केवल नाम ॥१॥

mil saadhasa(n)gat bhaj keval naam ||1||

ਜਨਮੁ ਬ੍ਰਿਥਾ ਜਾਤ ਰੰਗਿ ਮਾਇਆ ਕੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

जनमु बृथा जात रंगि माइआ कै ॥१॥ रहाउ ॥

janam birathaa jaat ra(n)g maiaa kai ||1|| rahaau ||

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਧਰਮੁ ਨ ਕਮਾਇਆ ॥

जपु तपु संजमु धरमु न कमाइआ ॥

jap tap sa(n)jam dharam na kamaiaa ||

ਸੇਵਾ ਸਾਧ ਨ ਜਾਨਿਆ ਹਰਿ ਰਾਇਆ ॥

सेवा साध न जानिआ हरि राइआ ॥

sevaa saadh na jaaniaa har raiaa ||

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਹਮ ਨੀਚ ਕਰੰਮਾ ॥

कहु नानक हम नीच करंमा ॥

kahu naanak ham neech kara(n)maa ||

ਸਰਣਿ ਪਰੇ ਕੀ ਰਾਖਹੁ ਸਰਮਾ ॥੨॥੪॥

सरणि परे की राखहु सरमा ॥२॥४॥

saran pare kee raakhahu saramaa ||2||4||

ਪੂਰਨ ਹੋਇ ਚਿਤ ਕੀ ਇੱਛਾ ॥

पूरन होइ चित की इच्छा ॥

pooran hoi chit kee i'chhaa ||

ਤਵ ਚਰਨਨ ਮਨ ਰਹੈ ਹਮਾਰਾ ॥

तव चरनन मन रहै हमारा ॥

tav charanan man rahai hamaaraa ||

ਅਪਨਾ ਜਾਨ ਕਰੋ ਪ੍ਰਤਿਪਾਰਾ ॥੩੭੭॥

अपना जान करो प्रतिपारा ॥३७७॥

apanaa jaan karo pratipaaraa ||377||

ਆਪੁ ਹਾਥ ਦੈ ਮੋਹਿ ਬਚਾਵਹੁ ॥

आपु हाथ दै मोहि बचावहु ॥

aap haath dhai moh bachaavahu ||

ਸੁਖੀ ਬਸੈ ਮੋਰੋ ਪਰਿਵਾਰਾ ॥

सुखी बसै मोरो परिवारा ॥

sukhee basai moro parivaaraa ||

ਸੇਵਕ ਸਿੱਖ ਸਭੈ ਕਰਤਾਰਾ ॥੩੭੮॥

सेवक सिक्ख सभै करतारा ॥३७८॥

sevak si'kh sabhai karataaraa ||378||

ਸਭ ਬੈਰਨ ਕੋ ਆਜ ਸੰਘਰਿਯੈ ॥

सभ बैरन को आज संघरियै ॥

sabh bairan ko aaj sa(n)ghariyai ||

ਪੂਰਨ ਹੋਇ ਹਮਾਰੀ ਆਸਾ ॥

पूरन होइ हमारी आसा ॥

pooran hoi hamaaree aasaa ||

ਤੋਰ ਭਜਨ ਕੀ ਰਹੈ ਪਿਆਸਾ ॥੩੭੯॥

तोर भजन की रहै पिआसा ॥३७९॥

tor bhajan kee rahai piaasaa ||379||

ਜੋ ਬਰ ਚਹੋਂ ਸੁ ਤੁਮ ਤੇ ਪਾਊਂ ॥

जो बर चहों सु तुम ते पाऊं ॥

jo bar chaho(n) su tum te paauoo(n) ||

ਸੇਵਕ ਸਿੱਖ ਹਮਾਰੇ ਤਾਰੀਅਹਿ ॥

सेवक सिक्ख हमारे तारीअहि ॥

sevak si'kh hamaare taare'eh ||

ਚੁਨਿ ਚੁਨਿ ਸਤ੍ਰ ਹਮਾਰੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ॥੩੮੦॥

चुनि चुनि सत्र हमारे मारीअहि ॥३८०॥

chun chun satr hamaare maare'eh ||380||

ਮਰਨ ਕਾਲ ਕਾ ਤ੍ਰਾਸ ਨਿਵਰਿਯੈ ॥

मरन काल का त्रास निवरियै ॥

maran kaal kaa traas nivariyai ||

ਹੂਜੋ ਸਦਾ ਹਮਾਰੇ ਪੱਛਾ ॥

हूजो सदा हमारे पच्छा ॥

hoojo sadhaa hamaare pa'chhaa ||

ਸ੍ਰੀ ਅਸਿਧੁਜ ਜੂ ਕਰਿਯਹੁ ਰੱਛਾ ॥੩੮੧॥

स्री असिधुज जू करियहु रच्छा ॥३८१॥

sree asidhuj joo kariyahu ra'chhaa ||381||

ਸਾਹਿਬ ਸੰਤ ਸਹਾਇ ਪਿਯਾਰੇ ॥

साहिब संत सहाइ पियारे ॥

saahib sa(n)t sahai piyaare ||

ਦੀਨ ਬੰਧੁ ਦੁਸਟਨ ਕੇ ਹੰਤਾ ॥

दीन बंधु दुसटन के हंता ॥

dheen ba(n)dh dhusaTan ke ha(n)taa ||

ਤੁਮ ਹੋ ਪੁਰੀ ਚਤੁਰ ਦਸ ਕੰਤਾ ॥੩੮੨॥

तुम हो पुरी चतुर दस कंता ॥३८२॥

tum ho puree chatur dhas ka(n)taa ||382||

ਕਾਲ ਪਾਇ ਸਿਵਜੂ ਅਵਤਰਾ ॥

काल पाइ सिवजू अवतरा ॥

kaal pai sivajoo avataraa ||

ਕਾਲ ਪਾਇ ਕਰ ਬਿਸਨੁ ਪ੍ਰਕਾਸਾ ॥

काल पाइ कर बिसनु प्रकासा ॥

kaal pai kar bisan prakaasaa ||

ਸਕਲ ਕਾਲ ਕਾ ਕੀਆ ਤਮਾਸਾ ॥੩੮੩॥

सकल काल का कीआ तमासा ॥३८३॥

sakal kaal kaa keeaa tamaasaa ||383||

ਬੇਦ ਰਾਜ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੂ ਥੀਓ ॥

बेद राज ब्रहमा जू थीओ ॥

bedh raaj brahamaa joo theeo ||

ਜਵਨ ਕਾਲ ਸਭ ਲੋਕ ਸਵਾਰਾ ॥

जवन काल सभ लोक सवारा ॥

javan kaal sabh lok savaaraa ||

ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤਾਹਿ ਹਮਾਰਾ ॥੩੮੪॥

नमसकार है ताहि हमारा ॥३८४॥

namasakaar hai taeh hamaaraa ||384||

ਦੇਵ ਦੈਤ ਜੱਛਨ ਉਪਜਾਯੋ ॥

देव दैत जच्छन उपजायो ॥

dhev dhait ja'chhan upajaayo ||

ਆਦਿ ਅੰਤਿ ਏਕੈ ਅਵਤਾਰਾ ॥

आदि अंति एकै अवतारा ॥

aadh a(n)t ekai avataaraa ||

ਸੋਈ ਗੁਰੂ ਸਮਝਿਯਹੁ ਹਮਾਰਾ ॥੩੮੫॥

सोई गुरू समझियहु हमारा ॥३८५॥

soiee guroo samajhiyahu hamaaraa ||385||

ਸਕਲ ਪ੍ਰਜਾ ਜਿਨ ਆਪ ਸਵਾਰੀ ॥

सकल प्रजा जिन आप सवारी ॥

sakal prajaa jin aap savaaree ||

ਸਿਵਕਨ ਕੋ ਸਿਵਗੁਨ ਸੁਖ ਦੀਓ ॥

सिवकन को सिवगुन सुख दीओ ॥

sivakan ko sivagun sukh dheeo ||

ਸਤੱ੍ਰੁਨ ਕੋ ਪਲ ਮੋ ਬਧ ਕੀਓ ॥੩੮੬॥

सत्््रुन को पल मो बध कीओ ॥३८६॥

sata'run ko pal mo badh keeo ||386||

ਭਲੇ ਬੁਰੇ ਕੀ ਪੀਰ ਪਛਾਨਤ ॥

भले बुरे की पीर पछानत ॥

bhale bure kee peer pachhaanat ||

ਚੀਟੀ ਤੇ ਕੁੰਚਰ ਅਸਥੂਲਾ ॥

चीटी ते कुँचर असथूला ॥

cheeTee te ku(n)char asathoolaa ||

ਸਭ ਪਰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਕਰ ਫੂਲਾ ॥੩੮੭॥

सभ पर कृपा दृसटि कर फूला ॥३८७॥

sabh par kirapaa dhirasaT kar foolaa ||387||

ਸੁਖ ਪਾਏ ਸਾਧੁਨ ਕੇ ਸੁਖੀ ॥

सुख पाए साधुन के सुखी ॥

sukh paae saadhun ke sukhee ||

ਏਕ ਏਕ ਕੀ ਪੀਰ ਪਛਾਨੈਂ ॥

एक एक की पीर पछानैं ॥

ek ek kee peer pachhaanai(n) ||

ਘਟ ਘਟ ਕੇ ਪਟ ਪਟ ਕੀ ਜਾਨੈਂ ॥੩੮੮॥

घट घट के पट पट की जानैं ॥३८८॥

ghaT ghaT ke paT paT kee jaanai(n) ||388||

ਪ੍ਰਜਾ ਧਰਤ ਤਬ ਦੇਹ ਅਪਾਰਾ ॥

प्रजा धरत तब देह अपारा ॥

prajaa dharat tab dheh apaaraa ||

ਜਬ ਆਕਰਖ ਕਰਤ ਹੋ ਕਬਹੂੰ ॥

जब आकरख करत हो कबहूँ ॥

jab aakarakh karat ho kabahoo(n) ||

ਤੁਮ ਮੈ ਮਿਲਤ ਦੇਹ ਧਰ ਸਭਹੂੰ ॥੩੮੯॥

तुम मै मिलत देह धर सभहूँ ॥३८९॥

tum mai milat dheh dhar sabhahoo(n) ||389||

ਆਪੁ ਆਪਨੀ ਬੂਝ ਉਚਾਰੈ ॥

आपु आपनी बूझ उचारै ॥

aap aapanee boojh uchaarai ||

ਤੁਮ ਸਭਹੀ ਤੇ ਰਹਤ ਨਿਰਾਲਮ ॥

तुम सभही ते रहत निरालम ॥

tum sabhahee te rahat niraalam ||

ਜਾਨਤ ਬੇਦ ਭੇਦ ਅਰ ਆਲਮ ॥੩੯੦॥

जानत बेद भेद अर आलम ॥३९०॥

jaanat bedh bhedh ar aalam ||390||

ਆਦਿ ਅਨੀਲ ਅਨਾਦਿ ਅਸੰਭ ॥

आदि अनील अनादि असंभ ॥

aadh aneel anaadh asa(n)bh ||

ਤਾਕਾ ਮੂੜ੍ਹ ਉਚਾਰਤ ਭੇਦਾ ॥

ताका मूड़्ह उचारत भेदा ॥

taakaa mooRh uchaarat bhedhaa ||

ਜਾ ਕੋ ਭੇਵ ਨ ਪਾਵਤ ਬੇਦਾ ॥੩੯੧॥

जा को भेव न पावत बेदा ॥३९१॥

jaa ko bhev na paavat bedhaa ||391||

ਮਹਾ ਮੂੜ੍ਹ ਕਛੁ ਭੇਦ ਨ ਜਾਨਤ ॥

महा मूड़्ह कछु भेद न जानत ॥

mahaa mooRh kachh bhedh na jaanat ||

ਮਹਾਦੇਵ ਕੋ ਕਹਤ ਸਦਾ ਸਿਵ ॥

महादेव को कहत सदा सिव ॥

mahaadhev ko kahat sadhaa siv ||

ਨਿਰੰਕਾਰ ਕਾ ਚੀਨਤ ਨਹਿ ਭਿਵ ॥੩੯੨॥

निरंकार का चीनत नहि भिव ॥३९२॥

nira(n)kaar kaa cheenat neh bhiv ||392||

ਬਰਨਤ ਭਿੰਨ ਭਿੰਨ ਤੁਹਿ ਤੇਤੀ ॥

बरनत भिंन भिंन तुहि तेती ॥

baranat bhi(n)n bhi(n)n tuh tetee ||

ਤੁਮਰਾ ਲਖਾ ਨ ਜਾਇ ਪਸਾਰਾ ॥

तुमरा लखा न जाइ पसारा ॥

tumaraa lakhaa na jai pasaaraa ||

ਕਿਹ ਬਿਧਿ ਸਜਾ ਪ੍ਰਥਮ ਸੰਸਾਰਾ ॥੩੯੩॥

किह बिधि सजा प्रथम संसारा ॥३९३॥

keh bidh sajaa pratham sa(n)saaraa ||393||

ਰੰਕ ਭਯੋ ਰਾਵ ਕਹੀ ਭੂਪਾ ॥

रंक भयो राव कही भूपा ॥

ra(n)k bhayo raav kahee bhoopaa ||

ਅੰਡਜ ਜੇਰਜ ਸੇਤਜ ਕੀਨੀ ॥

अंडज जेरज सेतज कीनी ॥

a(n)ddaj jeraj setaj keenee ||

ਉਤਭੁਜ ਖਾਨਿ ਬਹੁਰ ਰਚਿ ਦੀਨੀ ॥੩੯੪॥

उतभुज खानि बहुर रचि दीनी ॥३९४॥

autabhuj khaan bahur rach dheenee ||394||

ਕਹੂੰ ਸਿਮਟਿ ਭ੍ਯਿੋ ਸੰਕਰ ਇਕੈਠਾ ॥

कहूँ सिमटि भि्यो संकर इकैठा ॥

kahoo(n) simaT bhiyo sa(n)kar ikaiThaa ||

ਸਗਰੀ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਦਿਖਾਇ ਅਚੰਭਵ ॥

सगरी सृसटि दिखाइ अचंभव ॥

sagaree sirasaT dhikhai acha(n)bhav ||

ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਸਰੂਪ ਸੁਯੰਭਵ ॥੩੯੫॥

आदि जुगादि सरूप सुयंभव ॥३९५॥

aadh jugaadh saroop suya(n)bhav ||395||

ਸਿੱਖ ਉਬਾਰਿ ਅਸਿੱਖ ਸੰਘਰੋ ॥

सिक्ख उबारि असिक्ख संघरो ॥

si'kh ubaar asi'kh sa(n)gharo ||

ਦੁਸ਼ਟ ਜਿਤੇ ਉਠਵਤ ਉਤਪਾਤਾ ॥

दुशट जिते उठवत उतपाता ॥

dhushaT jite uThavat utapaataa ||

ਸਕਲ ਮਲੇਛ ਕਰੋ ਰਣ ਘਾਤਾ ॥੩੯੬॥

सकल मलेछ करो रण घाता ॥३९६॥

sakal malechh karo ran ghaataa ||396||

ਤਿਨ ਕੇ ਦੁਸ਼ਟ ਦੁਖਿਤ ਹ੍ਵੈ ਮਰੇ ॥

तिन के दुशट दुखित ह्वै मरे ॥

tin ke dhushaT dhukhit havai mare ||

ਪੁਰਖ ਜਵਨ ਪਗ ਪਰੇ ਤਿਹਾਰੇ ॥

पुरख जवन पग परे तिहारे ॥

purakh javan pag pare tihaare ||

ਤਿਨ ਕੇ ਤੁਮ ਸੰਕਟ ਸਭ ਟਾਰੇ ॥੩੯੭॥

तिन के तुम संकट सभ टारे ॥३९७॥

tin ke tum sa(n)kaT sabh Taare ||397||

ਤਾ ਕੇ ਕਾਲ ਨਿਕਟਿ ਨਹਿ ਐਹੈ ॥

ता के काल निकटि नहि ऐहै ॥

taa ke kaal nikaT neh aaihai ||

ਰੱਛਾ ਹੋਇ ਤਾਹਿ ਸਭ ਕਾਲਾ ॥

रच्छा होइ ताहि सभ काला ॥

ra'chhaa hoi taeh sabh kaalaa ||

ਦੁਸਟ ਅਰਿਸਟ ਟਰੇਂ ਤਤਕਾਲਾ ॥੩੯੮॥

दुसट अरिसट टरें ततकाला ॥३९८॥

dhusaT arisaT Tare(n) tatakaalaa ||398||

ਤਾਕੇ ਤਾਪ ਤਨਕ ਮੋ ਹਰਿਹੋ ॥

ताके ताप तनक मो हरिहो ॥

taake taap tanak mo hariho ||

ਰਿੱਧਿ ਸਿੱਧਿ ਘਰ ਮੋ ਸਭ ਹੋਈ ॥

रिद्धि सिद्धि घर मो सभ होई ॥

ri'dh si'dh ghar mo sabh hoiee ||

ਦੁਸ਼ਟ ਛਾਹ ਛ੍ਵੈ ਸਕੈ ਨ ਕੋਈ ॥੩੯੯॥

दुशट छाह छ्वै सकै न कोई ॥३९९॥

dhushaT chhaeh chhavai sakai na koiee ||399||

ਕਾਲ ਫਾਸ ਤੇ ਤਾਹਿ ਉਬਾਰਾ ॥

काल फास ते ताहि उबारा ॥

kaal faas te taeh ubaaraa ||

ਜਿਨ ਨਰ ਨਾਮ ਤਿਹਾਰੋ ਕਹਾ ॥

जिन नर नाम तिहारो कहा ॥

jin nar naam tihaaro kahaa ||

ਦਾਰਿਦ ਦੁਸਟ ਦੋਖ ਤੇ ਰਹਾ ॥੪੦੦॥

दारिद दुसट दोख ते रहा ॥४००॥

dhaaridh dhusaT dhokh te rahaa ||400||

ਆਪ ਹਾਥ ਦੈ ਲੇਹੁ ਉਬਾਰੀ ॥

आप हाथ दै लेहु उबारी ॥

aap haath dhai leh ubaaree ||

ਸਰਬ ਠੌਰ ਮੋ ਹੋਹੁ ਸਹਾਈ ॥

सरब ठौर मो होहु सहाई ॥

sarab Thauar mo hoh sahaiee ||

ਦੁਸਟ ਦੋਖ ਤੇ ਲੇਹੁ ਬਚਾਈ ॥੪੦੧॥

दुसट दोख ते लेहु बचाई ॥४०१॥

dhusaT dhokh te leh bachaiee ||401||

ਰਾਮ ਰਹੀਮ ਪੁਰਾਨ ਕੁਰਾਨ ਅਨੇਕ ਕਹੈਂ ਮਤ ਏਕ ਨ ਮਾਨਯੋ ॥

राम रहीम पुरान कुरान अनेक कहैं मत एक न मानयो ॥

raam raheem puraan kuraan anek kahai(n) mat ek na maanayo ||

ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਬੇਦ ਸਭੈ ਬਹੁ ਭੇਦ ਕਹੈ ਹਮ ਏਕ ਨ ਜਾਨਯੋ ॥

सिंमृति सासत्र बेद सभै बहु भेद कहै हम एक न जानयो ॥

si(n)mirat saasatr bedh sabhai bahu bhedh kahai ham ek na jaanayo ||

ਸ੍ਰੀ ਅਸਿਪਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੁਮਰੀ ਕਰਿ ਮੈ ਨ ਕਹਯੋ ਸਭ ਤੋਹਿ ਬਖਾਨਯੋ ॥੮੬੩॥

स्री असिपान कृपा तुमरी करि मै न कहयो सभ तोहि बखानयो ॥८६३॥

sree asipaan kirapaa tumaree kar mai na kahayo sabh toh bakhaanayo ||863||

ਬਾਹਿ ਗਹੇ ਕੀ ਲਾਜ ਅਸਿ ਗੋਬਿੰਦ ਦਾਸ ਤੁਹਾਰ ॥੮੬੪॥

बाहि गहे की लाज असि गोबिंद दास तुहार ॥८६४॥

baeh gahe kee laaj as gobi(n)dh dhaas tuhaar ||864||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਤ ਪਾਇਆ ਸਹਜ ਸੇਤੀ ਮਨਿ ਵਜੀਆ ਵਾਧਾਈਆ ॥

सतिगुरु त पाइआ सहज सेती मनि वजीआ वाधाईआ ॥

satigur ta paiaa sahaj setee man vajeeaa vaadhaieeaa ||

ਰਾਗ ਰਤਨ ਪਰਵਾਰ ਪਰੀਆ ਸਬਦ ਗਾਵਣ ਆਈਆ ॥

राग रतन परवार परीआ सबद गावण आईआ ॥

raag ratan paravaar pareeaa sabadh gaavan aaieeaa ||

ਸਬਦੋ ਤ ਗਾਵਹੁ ਹਰੀ ਕੇਰਾ ਮਨਿ ਜਿਨੀ ਵਸਾਇਆ ॥

सबदो त गावहु हरी केरा मनि जिनी वसाइआ ॥

sabadho ta gaavahu haree keraa man jinee vasaiaa ||

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਅਨੰਦੁ ਹੋਆ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮੈ ਪਾਇਆ ॥੧॥

कहै नानकु अनंदु होआ सतिगुरू मै पाइआ ॥१॥

kahai naanak ana(n)dh hoaa satiguroo mai paiaa ||1||

ਹਰਿ ਨਾਲਿ ਰਹੁ ਤੂ ਮੰਨ ਮੇਰੇ ਦੂਖ ਸਭਿ ਵਿਸਾਰਣਾ ॥

हरि नालि रहु तू मंन मेरे दूख सभि विसारणा ॥

har naal rahu too ma(n)n mere dhookh sabh visaaranaa ||

ਅੰਗੀਕਾਰੁ ਓਹੁ ਕਰੇ ਤੇਰਾ ਕਾਰਜ ਸਭਿ ਸਵਾਰਣਾ ॥

अंगीकारु ओहु करे तेरा कारज सभि सवारणा ॥

a(n)geekaar oh kare teraa kaaraj sabh savaaranaa ||

ਸਭਨਾ ਗਲਾ ਸਮਰਥੁ ਸੁਆਮੀ ਸੋ ਕਿਉ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੇ ॥

सभना गला समरथु सुआमी सो किउ मनहु विसारे ॥

sabhanaa galaa samarath suaamee so kiau manahu visaare ||

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਮੰਨ ਮੇਰੇ ਸਦਾ ਰਹੁ ਹਰਿ ਨਾਲੇ ॥੨॥

कहै नानकु मंन मेरे सदा रहु हरि नाले ॥२॥

kahai naanak ma(n)n mere sadhaa rahu har naale ||2||

ਘਰਿ ਤ ਤੇਰੈ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਦੇਹਿ ਸੁ ਪਾਵਏ ॥

घरि त तेरै सभु किछु है जिसु देहि सु पावए ॥

ghar ta terai sabh kichh hai jis dheh su paave ||

ਸਦਾ ਸਿਫਤਿ ਸਲਾਹ ਤੇਰੀ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸਾਵਏ ॥

सदा सिफति सलाह तेरी नामु मनि वसावए ॥

sadhaa sifat salaeh teree naam man vasaave ||

ਨਾਮੁ ਜਿਨ ਕੈ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਵਾਜੇ ਸਬਦ ਘਨੇਰੇ ॥

नामु जिन कै मनि वसिआ वाजे सबद घनेरे ॥

naam jin kai man vasiaa vaaje sabadh ghanere ||

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸਚੇ ਸਾਹਿਬ ਕਿਆ ਨਾਹੀ ਘਰਿ ਤੇਰੈ ॥੩॥

कहै नानकु सचे साहिब किआ नाही घरि तेरै ॥३॥

kahai naanak sache saahib kiaa naahee ghar terai ||3||

ਸਾਚੁ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ਮੇਰਾ ਜਿਨਿ ਭੁਖਾ ਸਭਿ ਗਵਾਈਆ ॥

साचु नामु अधारु मेरा जिनि भुखा सभि गवाईआ ॥

saach naam adhaar meraa jin bhukhaa sabh gavaieeaa ||

ਕਰਿ ਸਾਂਤਿ ਸੁਖ ਮਨਿ ਆਇ ਵਸਿਆ ਜਿਨਿ ਇਛਾ ਸਭਿ ਪੁਜਾਈਆ ॥

करि साँति सुख मनि आइ वसिआ जिनि इछा सभि पुजाईआ ॥

kar saa(n)t sukh man aai vasiaa jin ichhaa sabh pujaieeaa ||

ਸਦਾ ਕੁਰਬਾਣੁ ਕੀਤਾ ਗੁਰੂ ਵਿਟਹੁ ਜਿਸ ਦੀਆ ਏਹਿ ਵਡਿਆਈਆ ॥

सदा कुरबाणु कीता गुरू विटहु जिस दीआ एहि वडिआईआ ॥

sadhaa kurabaan keetaa guroo viTahu jis dheeaa eh vaddiaaieeaa ||

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਸੁਣਹੁ ਸੰਤਹੁ ਸਬਦਿ ਧਰਹੁ ਪਿਆਰੋ ॥

कहै नानकु सुणहु संतहु सबदि धरहु पिआरो ॥

kahai naanak sunahu sa(n)tahu sabadh dharahu piaaro ||

ਸਾਚਾ ਨਾਮੁ ਮੇਰਾ ਆਧਾਰੋ ॥੪॥

साचा नामु मेरा आधारो ॥४॥

saachaa naam meraa aadhaaro ||4||

ਘਰਿ ਸਭਾਗੈ ਸਬਦ ਵਾਜੇ ਕਲਾ ਜਿਤੁ ਘਰਿ ਧਾਰੀਆ ॥

घरि सभागै सबद वाजे कला जितु घरि धारीआ ॥

ghar sabhaagai sabadh vaaje kalaa jit ghar dhaareeaa ||

ਪੰਚ ਦੂਤ ਤੁਧੁ ਵਸਿ ਕੀਤੇ ਕਾਲੁ ਕੰਟਕੁ ਮਾਰਿਆ ॥

पंच दूत तुधु वसि कीते कालु कंटकु मारिआ ॥

pa(n)ch dhoot tudh vas keete kaal ka(n)Tak maariaa ||

ਧੁਰਿ ਕਰਮਿ ਪਾਇਆ ਤੁਧੁ ਜਿਨ ਕਉ ਸਿ ਨਾਮਿ ਹਰਿ ਕੈ ਲਾਗੇ ॥

धुरि करमि पाइआ तुधु जिन कउ सि नामि हरि कै लागे ॥

dhur karam paiaa tudh jin kau s naam har kai laage ||

ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਤਹ ਸੁਖੁ ਹੋਆ ਤਿਤੁ ਘਰਿ ਅਨਹਦ ਵਾਜੇ ॥੫॥

कहै नानकु तह सुखु होआ तितु घरि अनहद वाजे ॥५॥

kahai naanak teh sukh hoaa tit ghar anahadh vaaje ||5||

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਉਤਰੇ ਸਗਲ ਵਿਸੂਰੇ ॥

पारब्रहमु प्रभु पाइआ उतरे सगल विसूरे ॥

paarabraham prabh paiaa utare sagal visoore ||

ਦੂਖ ਰੋਗ ਸੰਤਾਪ ਉਤਰੇ ਸੁਣੀ ਸਚੀ ਬਾਣੀ ॥

दूख रोग संताप उतरे सुणी सची बाणी ॥

dhookh rog sa(n)taap utare sunee sachee baanee ||

ਸੰਤ ਸਾਜਨ ਭਏ ਸਰਸੇ ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਜਾਣੀ ॥

संत साजन भए सरसे पूरे गुर ते जाणी ॥

sa(n)t saajan bhe sarase poore gur te jaanee ||

ਸੁਣਤੇ ਪੁਨੀਤ ਕਹਤੇ ਪਵਿਤੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰੇ ॥

सुणते पुनीत कहते पवितु सतिगुरु रहिआ भरपूरे ॥

sunate puneet kahate pavit satigur rahiaa bharapoore ||

ਬਿਨਵੰਤਿ ਨਾਨਕੁ ਗੁਰ ਚਰਣ ਲਾਗੇ ਵਾਜੇ ਅਨਹਦ ਤੂਰੇ ॥੪੦॥੧॥

बिनवंति नानकु गुर चरण लागे वाजे अनहद तूरे ॥४०॥१॥

binava(n)t naanak gur charan laage vaaje anahadh toore ||40||1||

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਠਾਕੁਰ ਕਾ ਪਇਓ ਜਿਸ ਕਾ ਸਭਸੁ ਅਧਾਰੋ ॥

अंमृत नामु ठाकुर का पइओ जिस का सभसु अधारो ॥

a(n)mirat naam Thaakur kaa pio jis kaa sabhas adhaaro ||

ਜੇ ਕੋ ਖਾਵੈ ਜੇ ਕੋ ਭੁੰਚੈ ਤਿਸ ਕਾ ਹੋਇ ਉਧਾਰੋ ॥

जे को खावै जे को भुँचै तिस का होइ उधारो ॥

je ko khaavai je ko bhu(n)chai tis kaa hoi udhaaro ||

ਏਹ ਵਸਤੁ ਤਜੀ ਨਹ ਜਾਈ ਨਿਤ ਨਿਤ ਰਖੁ ਉਰਿ ਧਾਰੋ ॥

एह वसतु तजी नह जाई नित नित रखु उरि धारो ॥

eh vasat tajee neh jaiee nit nit rakh ur dhaaro ||

ਤਮ ਸੰਸਾਰੁ ਚਰਨ ਲਗਿ ਤਰੀਐ ਸਭੁ ਨਾਨਕ ਬ੍ਰਹਮ ਪਸਾਰੋ ॥੧॥

तम संसारु चरन लगि तरीऐ सभु नानक ब्रहम पसारो ॥१॥

tam sa(n)saar charan lag tareeaai sabh naanak braham pasaaro ||1||

ਮੈ ਨਿਰਗੁਣਿਆਰੇ ਕੋ ਗੁਣੁ ਨਾਹੀ ਆਪੇ ਤਰਸੁ ਪਇਓਈ ॥

मै निरगुणिआरे को गुणु नाही आपे तरसु पइओई ॥

mai niraguniaare ko gun naahee aape taras pioiee ||

ਤਰਸੁ ਪਇਆ ਮਿਹਰਾਮਤਿ ਹੋਈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਜਣੁ ਮਿਲਿਆ ॥

तरसु पइआ मिहरामति होई सतिगुरु सजणु मिलिआ ॥

taras piaa miharaamat hoiee satigur sajan miliaa ||

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਤਾਂ ਜੀਵਾਂ ਤਨੁ ਮਨੁ ਥੀਵੈ ਹਰਿਆ ॥੧॥

नानक नामु मिलै ताँ जीवाँ तनु मनु थीवै हरिआ ॥१॥

naanak naam milai taa(n) jeevaa(n) tan man theevai hariaa ||1||