ਮਨ ਇਛਾ ਦਾਨ ਕਰਣੰ ਸਰਬਤ੍ਰ ਆਸਾ ਪੂਰਨਹ ॥
मन इछा दान करणं सरबत्र आसा पूरनह ॥
man ichhaa dhaan karana(n) sarabatr aasaa pooraneh ||
हे नानक ! जो प्रभू हमें मन-मांगी दातें देता है जो सब जगह (सब जीवों की) आशाएं पूरी करता है।
ਖੰਡਣੰ ਕਲਿ ਕਲੇਸਹ ਪ੍ਰਭ ਸਿਮਰਿ ਨਾਨਕ ਨਹ ਦੂਰਣਹ ॥੧॥
खंडणं कलि कलेसह प्रभ सिमरि नानक नह दूरणह ॥१॥
kha(n)ddana(n) kal kaleseh prabh simar naanak neh dhooraneh ||1||
जो हमारे झगड़े और कलेश नाश करने वाला है उसको याद कर।वह तुझसे दूर नहीं है। 1।
ਹਭਿ ਰੰਗ ਮਾਣਹਿ ਜਿਸੁ ਸੰਗਿ ਤੈ ਸਿਉ ਲਾਈਐ ਨੇਹੁ ॥
हभि रंग माणहि जिसु संगि तै सिउ लाईऐ नेहु ॥
habh ra(n)g maaneh jis sa(n)g tai siau laieeaai neh ||
हे नानक ! जिस प्रभू की बरकति से तू सारी मौजें मनाता है।उससे प्रीत जोड़।
ਸੋ ਸਹੁ ਬਿੰਦ ਨ ਵਿਸਰਉ ਨਾਨਕ ਜਿਨਿ ਸੁੰਦਰੁ ਰਚਿਆ ਦੇਹੁ ॥੨॥
सो सहु बिंद न विसरउ नानक जिनि सुँदरु रचिआ देहु ॥२॥
so sahu bi(n)dh na visarau naanak jin su(n)dhar rachiaa dheh ||2||
जिस प्रभू ने तेरा सोहणा शरीर बनाया है।रॅब करके वह तुझे कभी भी ना भूले। 2।
ਜੀਉ ਪ੍ਰਾਨ ਤਨੁ ਧਨੁ ਦੀਆ ਦੀਨੇ ਰਸ ਭੋਗ ॥
जीउ प्रान तनु धनु दीआ दीने रस भोग ॥
jeeau praan tan dhan dheeaa dheene ras bhog ||
(प्रभू ने तुझे) जिंद।प्राण।शरीर और धन दिया।और स्वादिष्ट पदार्थ भोगने को दिए।तेरे अच्छे भाग्य बना के।
ਗ੍ਰਿਹ ਮੰਦਰ ਰਥ ਅਸੁ ਦੀਏ ਰਚਿ ਭਲੇ ਸੰਜੋਗ ॥
गृह मंदर रथ असु दीए रचि भले संजोग ॥
gireh ma(n)dhar rath as dhe'ee rach bhale sa(n)jog ||
तुझे उसने घर।सुंदर मकान।रथ।घोड़े दिए।
ਸੁਤ ਬਨਿਤਾ ਸਾਜਨ ਸੇਵਕ ਦੀਏ ਪ੍ਰਭ ਦੇਵਨ ਜੋਗ ॥
सुत बनिता साजन सेवक दीए प्रभ देवन जोग ॥
sut banitaa saajan sevak dhe'ee prabh dhevan jog ||
सब कुछ देने वाले प्रभू ने तुझे पुत्र।पत्नी।मित्र और नौकर दिए।
ਹਰਿ ਸਿਮਰਤ ਤਨੁ ਮਨੁ ਹਰਿਆ ਲਹਿ ਜਾਹਿ ਵਿਜੋਗ ॥
हरि सिमरत तनु मनु हरिआ लहि जाहि विजोग ॥
har simarat tan man hariaa leh jaeh vijog ||
उस प्रभू को सिमर के मन खिला रहता है।सारे दुख मिट जाते हैं।
ਸਾਧਸੰਗਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਰਮਹੁ ਬਿਨਸੇ ਸਭਿ ਰੋਗ ॥੩॥
साधसंगि हरि गुण रमहु बिनसे सभि रोग ॥३॥
saadhasa(n)g har gun ramahu binase sabh rog ||3||
(हे भाई !) सत्संग में उस हरी के गुण चेते किया करो।सारे रोग (उसको सिमरने से) नाश हो जाते हैं। 3।