ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥
धनासरी महला ५ ॥
dhanaasaree mahalaa panjavaa ||
ਜਿਨਿ ਤੁਮ ਭੇਜੇ ਤਿਨਹਿ ਬੁਲਾਏ ਸੁਖ ਸਹਜ ਸੇਤੀ ਘਰਿ ਆਉ ॥
जिनि तुम भेजे तिनहि बुलाए सुख सहज सेती घरि आउ ॥
jin tum bheje tineh bulaae sukh sahaj setee ghar aau ||
(हे मेरी जिंदे !) जिसने तुझे (संसार में) भेजा है।उसने तुझे अपनी ओर प्रेरित करना आरम्भ किया हुआ है।तू आनंद से आत्मिक अडोलता से हृदय-घर में टिका रह।
ਅਨਦ ਮੰਗਲ ਗੁਨ ਗਾਉ ਸਹਜ ਧੁਨਿ ਨਿਹਚਲ ਰਾਜੁ ਕਮਾਉ ॥੧॥
अनद मंगल गुन गाउ सहज धुनि निहचल राजु कमाउ ॥१॥
anadh ma(n)gal gun gaau sahaj dhun nihachal raaj kamaau ||1||
हे जिंदे ! आत्मिक अडोलता की रौंअ में।आनंद-खुशी पैदा करने वाले हरी-गुण गाया कर (इस तरह कामादिक वैरियों पर) अटल राज कर। 1।
ਤੁਮ ਘਰਿ ਆਵਹੁ ਮੇਰੇ ਮੀਤ ॥
तुम घरि आवहु मेरे मीत ॥
tum ghar aavahu mere meet ||
मेरे मित्र (मन) ! (अब) तू हृदय-घर में टिका रह (आ जा)।
ਤੁਮਰੇ ਦੋਖੀ ਹਰਿ ਆਪਿ ਨਿਵਾਰੇ ਅਪਦਾ ਭਈ ਬਿਤੀਤ ॥ ਰਹਾਉ ॥
तुमरे दोखी हरि आपि निवारे अपदा भई बितीत ॥ रहाउ ॥
tumare dhokhee har aap nivaare apadhaa bhiee biteet || rahaau ||
परमात्मा ने खुद ही (कामादिक) तेरे वैरी दूर कर दिए हैं।(कामादिक वैरियों से पड़ रही मार की) विपदा (अब) समाप्त हो गई है।रहाउ।
ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਨੇ ਪ੍ਰਭ ਕਰਨੇਹਾਰੇ ਨਾਸਨ ਭਾਜਨ ਥਾਕੇ ॥
प्रगट कीने प्रभ करनेहारे नासन भाजन थाके ॥
pragaT keene prabh karanehaare naasan bhaajan thaake ||
उनके अंदर उसने अपना आप प्रगट कर दिया, उनकी भटकनें खत्म हो गई।
ਘਰਿ ਮੰਗਲ ਵਾਜਹਿ ਨਿਤ ਵਾਜੇ ਅਪੁਨੈ ਖਸਮਿ ਨਿਵਾਜੇ ॥੨॥
घरि मंगल वाजहि नित वाजे अपुनै खसमि निवाजे ॥२॥
ghar ma(n)gal vaajeh nit vaaje apunai khasam nivaaje ||2||
उनके हृदय-घर में आत्मिक आनंद के (मानो) बाजे सदा बजने लग जाते हैं (हे मेरी जिंदे !) सब कुछ कर सकने वाले पति-प्रभू ने जिन पर मेहर की। । 2।
ਅਸਥਿਰ ਰਹਹੁ ਡੋਲਹੁ ਮਤ ਕਬਹੂ ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਅਧਾਰਿ ॥
असथिर रहहु डोलहु मत कबहू गुर कै बचनि अधारि ॥
asathir rahahu ddolahu mat kabahoo gur kai bachan adhaar ||
(हे जिंदे !) गुरू के उपदेश पर चल के।गुरू के आसरे रह के।तू भी (कामादिक वैरियों की टक्कर में) मजबूती से खड़ा हो जा।देखना।कभी भी डोलना नहीं।
ਜੈ ਜੈ ਕਾਰੁ ਸਗਲ ਭੂ ਮੰਡਲ ਮੁਖ ਊਜਲ ਦਰਬਾਰ ॥੩॥
जै जै कारु सगल भू मंडल मुख ऊजल दरबार ॥३॥
jai jai kaar sagal bhoo ma(n)ddal mukh uoojal dharabaar ||3||
सारी सृष्टि में शोभा होगी।प्रभू की हजूरी में तेरा मुँह उज्जवल होगा। 3।
ਜਿਨ ਕੇ ਜੀਅ ਤਿਨੈ ਹੀ ਫੇਰੇ ਆਪੇ ਭਇਆ ਸਹਾਈ ॥
जिन के जीअ तिनै ही फेरे आपे भइआ सहाई ॥
jin ke jeea tinai hee fere aape bhiaa sahaiee ||
हे नानक ! जिस प्रभू जी ने जीव पैदा किए हुए हैं।वह स्वयं ही इनको (विकारों से) बचाता है।वह खुद ही मददगार बनता है।
ਅਚਰਜੁ ਕੀਆ ਕਰਨੈਹਾਰੈ ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਵਡਿਆਈ ॥੪॥੪॥੨੮॥
अचरजु कीआ करनैहारै नानक सचु वडिआई ॥४॥४॥२८॥
acharaj keeaa karanaihaarai naanak sach vaddiaaiee ||4||4||28||
सब कुछ कर सकने वाले परमात्मा ने ये अनोखी खेल बना दी है।उसकी महिमा सदा कायम रहने वाली है। 4। 4। 28।