ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥
सोरठि महला ५ ॥
soraTh mahalaa panjavaa ||
ਖੋਜਤ ਖੋਜਤ ਖੋਜਿ ਬੀਚਾਰਿਓ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਤਤੁ ਸਾਰਾ ॥
खोजत खोजत खोजि बीचारिओ राम नामु ततु सारा ॥
khojat khojat khoj beechaario raam naam tat saaraa ||
हे भाई ! बड़ी लंबी खोज करके हम इस विचार पर पहुँचे हैं कि परमात्मा का नाम (-सिमरना ही मानस जन्म की) सबसे ऊँची अस्लियत है।
ਕਿਲਬਿਖ ਕਾਟੇ ਨਿਮਖ ਅਰਾਧਿਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਾ ॥੧॥
किलबिख काटे निमख अराधिआ गुरमुखि पारि उतारा ॥१॥
kilabikh kaaTe nimakh araadhiaa gurmukh paar utaaraa ||1||
गुरू की शरण पड़ के हरी का नाम सिमरने से (ये नाम) आँख झपकने जितने समय में (सारे) पाप काट देता है।और।(संसार-समुंद्र से) पार लंघा देता है। 1।
ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਵਹੁ ਪੁਰਖ ਗਿਆਨੀ ॥
हरि रसु पीवहु पुरख गिआनी ॥
har ras peevahu purakh giaanee ||
हे आत्मिक जीवन की समझ वाले मनुष्य ! (सदा) परमात्मा का नाम-रस पीया कर।
ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਮਹਾ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਮਨੁ ਪਾਵੈ ਸਾਧੂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਨੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥
सुणि सुणि महा तृपति मनु पावै साधू अंमृत बानी ॥ रहाउ ॥
sun sun mahaa tirapat man paavai saadhoo a(n)mirat baanee || rahaau ||
(हे भाई !) गुरू की आत्मिक जीवन देने वाली बाणी के द्वारा (परमात्मा का) नाम बार-बार सुन सुन के (मनुष्य का) मन सबसे ऊँचा संतोष हासल कर लेता है।रहाउ।
ਮੁਕਤਿ ਭੁਗਤਿ ਜੁਗਤਿ ਸਚੁ ਪਾਈਐ ਸਰਬ ਸੁਖਾ ਕਾ ਦਾਤਾ ॥
मुकति भुगति जुगति सचु पाईऐ सरब सुखा का दाता ॥
mukat bhugat jugat sach paieeaai sarab sukhaa kaa dhaataa ||
हे भाई ! सारे सुखों को देने वाला।सदा कायम रहने वाला परमात्मा अगर मिल जाए।तो यही है विकारों से खलासी (का मूल)।यही है (आत्मा की) खुराक।यही है जीने का सच्चा ढंग।
ਅਪੁਨੇ ਦਾਸ ਕਉ ਭਗਤਿ ਦਾਨੁ ਦੇਵੈ ਪੂਰਨ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ॥੨॥
अपुने दास कउ भगति दानु देवै पूरन पुरखु बिधाता ॥२॥
apune dhaas kau bhagat dhaan dhevai pooran purakh bidhaataa ||2||
वह सर्व-व्यापक सृजनहार प्रभू-भक्ति का (ये) दान अपने सेवक को (ही) बख्शता है। 2।
ਸ੍ਰਵਣੀ ਸੁਣੀਐ ਰਸਨਾ ਗਾਈਐ ਹਿਰਦੈ ਧਿਆਈਐ ਸੋਈ ॥
स्रवणी सुणीऐ रसना गाईऐ हिरदै धिआईऐ सोई ॥
sravanee suneeaai rasanaa gaieeaai hiradhai dhiaaieeaai soiee ||
उस (के) ही (नाम) को कानों से सुनना चाहिए। मुंह से गाना चाहिएहृदय में आराधना चाहिए।
ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥ ਸੁਆਮੀ ਜਾ ਤੇ ਬ੍ਰਿਥਾ ਨ ਕੋਈ ॥੩॥
करण कारण समरथ सुआमी जा ते बृथा न कोई ॥३॥
karan kaaran samarath suaamee jaa te birathaa na koiee ||3||
हे भाई ! जिस जगत के मूल सब ताकतों के मालिक प्रभू के दर से कोई जीव खाली हाथ नहीं जाता। 3।
ਵਡੈ ਭਾਗਿ ਰਤਨ ਜਨਮੁ ਪਾਇਆ ਕਰਹੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਿਰਪਾਲਾ ॥
वडै भागि रतन जनमु पाइआ करहु कृपा किरपाला ॥
vaddai bhaag ratan janam paiaa karahu kirapaa kirapaalaa ||
हे गोपाल ! हे कृपाल ! बड़ी किस्मत से ये श्रेष्ठतम मानस जन्म मिला है (अब) मेहर कर।
ਸਾਧਸੰਗਿ ਨਾਨਕੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸਿਮਰੈ ਸਦਾ ਗੋੁਪਾਲਾ ॥੪॥੧੦॥
साधसंगि नानकु गुण गावै सिमरै सदा गुोपाला ॥४॥१०॥
saadhasa(n)g naanak gun gaavai simarai sadhaa guopaalaa ||4||10||
(तेरा सेवक) नानक साध-संगति में रह के तेरे गुण गाता रहे।तेरा नाम सदा सिमरता रहे। 4। 10।